بررسي فراواني انواع شكايات پزشكي گروه داخلي و عوامل همراه آن درپزشكي قانوني استان گيلان در سالهاي 1390 الي 1399

رشت

مقدمه: قصور پزشكي يعني درماني كه بر طبق استانداردهاي پذيرفته شده پزشكي نباشد و منجربه آسيب، فوت يا نقض عضو در بيمار گردد. اگرچه قصور پزشكي در وهله اول به خاطر پيامدهاي منفي و جدي كه براي سلامت جامعه به دنبال دارد، به عنوان يك مسئله سلامتي شناخته ميشود، اما با نگاهي وسيعتر ميتوان وجه ديگر آن را كه پيامدهاي اين مسئله در زندگي، سلامت و عملكرد شغلي پزشكان است را دريافت. مواد و روشها: اين مطالعه از نوع مقطعي توصيفي ميباشد كه پس از كسب رضايت از كميته اخلاق دانشگاه علوم پزشكي گيلان، اطلاعات پروندههاي شكايتي از داخلي در سازمان نظام پزشكي استان گيلان از سال 1390 الي 1399 جمعآوري شدند، وارد نرم افزار SPSS نسخه 22 شدند و مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. يافتهها: از 28 پرونده شكايتي مورد بررسي، 4/46% شاكيها مونث و 6/53% مذكر بودند. ميانگين سني آنها 05/3±60/45 سال بود. 7/10% شكايتكنندگان فاقد سواد، 1/32% زير ديپلم، 9/42% ديپلم و 3/14% داراي مدرك دانشگاهي ميباشند. 7/10% شكايتكنندگان آن خانهدار، 7/35% بيكار، 3/39% شغل آزاد و 1/7% كارمند و 1/7% ساير 7/10% پدر بيمار 4/21% فرزند بيمار ميباشند. 75% مشتكي عنه مذكر بودند. 75% از مشتكي عنه متخصص داخلي و 25% فوق تخصص يك از رشتههاي داخلي بودند. محل وقوع خطا 1 پرونده (6/3%) درمانگاه دولتي، 9 پرونده (1/32%) بيمارستان خصوصي، 15 پرونده (6/53%) بيمارستان دولتي و 3 پرونده (7/10%) مطب مي-باشد.100% علت شكايت از نحوه درمان ميباشد. 1/32% محل طرح شكايت كلانتري، 9/67% دادستاني ميباشد. در 3/64% پروندهها آسيب منجر به فوت وجود داشته است ميباشد. 1/57% خطاي مراقبت سلامت داشتند. 7/35% پزشك و بيمار اشخاص درگير و در 7/35% پزشك و بيمار و پرستار اشخاص درگير ميباشد. نتيجهگيري: نتايج مطالعه نشان داد در 50% موارد قصور رخ داده بوده و از مهمترين علل قصور، بيمبالاتي بوده است. البته تركيبي از موارد (بياحتياطي، بيمبالاتي، عدم مهارت) نيز در درصد زيادي از كل پروندهها وجود داشته داشتهاند. درصد صدور حكم براِيت در پزشكان فوق تخصص نسبت به پزشكان متخصص بيشتر ميباشد (7/77% به 8/36%) و به لحاظ آماري معنيدار ميباشد. درصد قصور با محل وقوع خطا، محل طرح شكايت، آسيب منجر به فوت و اشخاص درگير در پرونده ارتباط معنيداري نداشت، اما با وجود خطاي مراقبت سلامت ارتباط معنيداري داشت.

213860

علوم پزشكي گيلان