آناليز بقاي بيماران مبتلا به سرطان معده و عوامل مرتبط با آن در استان مازندران (1395- 1393): مطالعه مبتني بر جمعيت

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

اپيدميولوژي

زمينه و هدف: سرطان معده ﭼﻬﺎرﻣﻴﻦ ﺳﺮﻃﺎن ﺷـﺎﻳﻊ در ﺟﻬـﺎن و از ﻧﻈﺮ علت مرگ ومير، دوﻣـﻴﻦ ﻋﻠﺖ ﺷﺎﻳﻊ ﻣـﺮگ ﻧﺎﺷـﻲ از سرطان ﺑﻌـﺪ از ﺳـﺮﻃﺎن رﻳـﻪ درسراسر جهانﻣــﻲباشد. كه عليرغم پيشرفت هاي پزشكي ، ميزان بقاء در بيماران مبتلا به اين سرطان پايين گزارش مي شود. مواد و روشها: در اين پژوهش همگروهي گذشته نگر طي سالهاي 1395-1393 تعداد 1141 بيمار كه با تشخيص سرطان معده براساس سيستم ثبت سرطان استان مازندران كه به صورت مبتني برجمعيت بوده ، وارد مطالعه شدند. ساير اطلاعات وداده هاي گم شده با مراجعه به درب منزل ، مدارك پزشكي و گزارش پاتولوژي جمع آوري گرديد. با استفاده از متد ناپارامتري كاپلان - ماير ميانه بقاي بيماران مبتلا اندازه گيري شد. جهت مقايسه ميزان هاي بقا در زيرگروه ها، از آزمون لگاريتم رتبه اي استفاده شد. مدل نيمه پارامتري مخاطره تناسبي كاكس نيز براي ارزيابي اثر سن زمان تشخيص، جنس، وضعيت تاهل، محل سكونت ،شغل ، وضعيت اقتصادي، سطح تحصيلات، سابقه مصرف سيگار، سابقه متاستاز، گريد تومور و نوع درمان صورت گرفت. سطح معني داري آماري Stata 14 بر روي بقاء استفاده شد. تجزيه وتحليل داده ها با استفاده از نرم افزار در اين مطالعه P<0.05 در نظر گرفته شد. يافته ها: ازتعداد1141 بيمار مبتلا به سرطان معده ، 67.7 % مرد و 32.3 % زن بودند. ميانگين و ميانه بقا ي اين بيماران به ترتيب 4/25 ماه و 17.8 ماه به دست آمد. ميزان بقاي يك، دو، سه، چهار و پنج ساله به ترتيب 3.60%، 44%،1.36% و4.23% و 18.2% بود. در تحليل رگرسيون چند متغيره با استفاده از مدل مخاطره تناسبي كاكس، افراد با سن ≤ 70 سال (HR: 1.45, 95% CI 1.20-1.73, , P< 0.001)، سطح تحصيلات (افراد بيسواد) (HR: 1.39, 95% CI 1.16-1.66 P=0.001,) ,سابقه مصرف سيگار(0.97-1.26, P < 0.001 HR: 1.10, 95% CI)، وضعيت اقتصادي پايين (HR: 1.16, 95% CI 0.97-1.39, P=0.001) ، گريد تومور در مرحله Poorly(HR: 1.52, 95% CI 1.18-2.06 P<0.001,) undifferentiated/ anaplastic(HR: 1.40, 95% CI 1.04-1.87, P=0.022) ,راديوتراپي(HR: 1.58, 95% CI 1.17-2.14, P=0.003) وبدون درمان (HR: 2.41, 95% CI 1.88-3.08, P<0.001) و سابقه متاستاز (HR: 1.40,95%CI: 1.19-1.64, P<0.001) عوامل پيش آگهي مهم مرتبط با ميزان بقاي كلي بودند. نتيجه گيري: اگرچه ميزان بقاي پنج ساله بيماران مبتلا به سرطان معده در ايران نسبت به كشورهاي پيشرفته بسيار پايين مي باشد. نتايج اين مطالعه نشان داد پايين بودن سن تشخيص بيماري، وضعيت اقتصادي و اجتماعي بهتر، درجات اوليه تومور ودرمان موثرتر با تاكيد برتشخيص بيماري سرطان در مراحل ابتدايي، براي افزايش طول عمر بيماران در استان مازندران حائز اهميت است. بنابراين غربالگري بهنگام سرطان معده درجمعيت در معرض خطر بالا ضروري به نظر مي رسد. كلمات كليدي: ميزان بقاء، عوامل موثر ، سرطان معده، مدل كاكس ، مبتني بر جمعيت، ايران

213903

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

اپيدميولوژي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

ابراهيم قادري، دائم روشني