عنوان
بررسي تأثير آموزش مبتني بر مدل رفتار برنامه‌ريزي بر ميزان فعاليت جسماني در زنان سالمند
نويسنده اصلي
شالودگي، فاطمه
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
آموزش بهداشت
چكيده
زمينه و هدف: كم‌تحركي و عدم انجام فعاليت جسماني يكي از مشكلات دوران سالمندي در دنياي امروز است. اين مطالعه باهدف بررسي تأثير برنامه آموزشي مبتني بر تئوري رفتار برنامه‌ريزي‌شده به منظور افزايش فعاليت جسماني زنان سالمند شهر سنندج انجام شد.
مواد و روش‌ها: اين مطالعه مداخله‌اي- تجربي بر روي زنان سالمند بالاي 60 سال در سال 1400 در شهر سنندج انجام شد. مشاركت‌كنندگان به روش تصادفي سيستماتيك در دو گروه مداخله (30 نفر) و كنترل (30 نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته شامل دو بخش اطلاعات دموگرافيك و سازه‌هاي تئوري رفتار برنامه‌ريزي‌شده و همچنين پرسشنامه بين‌المللي فعاليت جسماني بود. نحوه آموزش درگروِ مداخله شامل آموزش چهره به چهره و پرسش و پاسخ بوده كه در طول 4 جلسه 45 دقيقه‌اي برگزار شد.
يافته‌ها: ميانگين سن شركت‌كنندگان در مطالعه درگروِ مداخله 0/7± 6/70 و گروه كنترل 2/8±9/73 بود. يافته‌ها نشان داد مقايسه ميانگين نمرات سازه‌هاي نگرش، نرم‌هاي انتزاعي، كنترل رفتاري درك شده و قصد رفتاري در گروه‌هاي مداخله و كنترل بعد از مداخله آموزشي تفاوت آماري معني‌دار مشاهده گرديد(0.0001 p<). همچنين ميزان فعاليت جسماني انجام شده در سالمندان گروه مداخله پس از انجام مداخله آموزشي افزايش معنادار يافت (0.0001 p<).
نتيجه‌گيري: برنامه آموزشي مبتني بر تئوري رفتار برنامه‌ريزي‌شده بر همه ابعاد كنترل، نگرش، قصد رفتاري، هنجار ذهني و آگاهي و نيز برافزايش فعاليت جسماني در زنان سالمندان مؤثر بود.
كليدواژه‌ها: سالمند- فعاليت جسماني- تئوري رفتار برنامه‌ريزي‌شده
شماره ركورد
213926
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
آموزش بهداشت
دانشكده
بهداشت
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
افشين بهمني