جداسازي، كشت و تعيين هويت سلول بنيادي مزانشيمي از مخاط بويايي و پوليپ بيني انسان و مقايسه تكثير سلولي آنها

بندرانزلي

زمينه و هدف: سلول¬هاي بنيادي مزانشيمي يك منبع مناسب براي استراتژي¬هاي سلول درماني، مهندسي بافت و ژن درماني محسوب مي¬شوند. هدف از انجام اين مطالعه بررسي قابليت جداسازي، كشت و تعيين هويت سلول¬هاي بنيادي از مخاط بويايي و پوليپ بيني انسان به عنوان دو منبع تازه و دردسترس بود. مواد و روش ها: سلول¬هاي بنيادي مزانشيمي با روش آنزيمي از 8 نمونه مخاط بويايي و 8 نمونه پوليپ بيني استخراج شد. به منظور تعيين هويت تحت فلوسيتومتري قرار گرفتند و براي بررسي قابليت تمايزي به استخوان، چربي و نورون در محيط كشت تمايزي اختصاصي نگهداري شدند و در پايان با رنگ آميزي alizarin red و oil red مشاهده و عكسبرداري شدند و ميزان پروليفراسيون سلول¬ها توسط CCK-8 سنجيده شد. براي بررسي ميزان زنده-ماني سلول¬هاي حاصل از روش تريپان بلو استفاده شد. داده¬ها با نرم¬افزار Prism مورد آناليز قرار گرفت و سطح معناداري p<0.05 درنظر گرفته شد. نتايج: طبق مشاهدات ميكروسكوپي سلول¬ها از نمونه¬ي پوليپ بيني 3 روز زودتر شروع به جوانه زدن كردند. نتايج فلوسيتومتري سلول¬هاي بنيادي حاصل از مخاط بويايي و پوليپ بيني انسان حاكي از بيان ماكرهاي منسوب به سلول مزانشيمي CD44، CD73، CD90 و CD105 و عدم بيان ماركر¬هاي سلول¬هاي خونساز CD34، CD14، CD45، و HLA-DR بود كه بر مزانشيمال بودن سلول¬هاي حاصل صحه گذاشت. قابليت تمايز به استخوان، چربي و نورون در سلول¬هاي حاصل از دو منبع مشاهده شد. ميزان تمايز به نورون در سلول¬هاي حاصل از مخاط بويايي بطور معناداري از پوليپ بيني بيشتر بود(p<0.001). پروليفراسيون سلول¬هاي حاصل از مخاط بويايي نيز بطور معناداري از پوليپ بيني بيشتر بود(p<0.0001). از لحاظ زنده¬ماني سلول¬هاي حاصل از دو منبع ميزان زنده¬ماني بالايي داشتند و تفاوت معناداري با هم نداشتند. نتيجه گيري: پوليپ بيني و مخاط بويايي انسان به عنوان منابعي تازه و در دسترس جهت استحصال سلول¬هاي بنيادي مزانشيمال قابل استفاده هستند. واژگان كليدي: سلول بنيادي مزانشيمي، مخاط بويايي، پوليپ بيني، پزشكي ترميمي، ناشنوايي

213931

علوم پزشكي گيلان