عنوان
بررسي تغييرات نقص باز ، سطح سرمي آلبومين و نسبت CRP به آلبومين و ارتباط آن با پيامد، در بيماران با سوختگي شديد بستري در بخش مراقبتهاي ويژه مركز آموزشي و درماني ولايت در سال 1397-1400
محل تحصيل
رشت
چكيده
زمينه و هدف: سوختگي سالانه مسؤل مرگومير زيادي در بيماران ميباشد، يافتن عوامل پيشگويي كننده پيش آگهي بيماران جهت اتخاذ تصميم باليني صحيح امري ضروري ميباشد. در اين مطالعه به بررسي تغييرات نقص باز، سطح
سرمي آلبومين و نسبت CRP/Alb به عنوان عوامل پيشگويي كننده مرگومير در بيماران بستري در بخش مراقبتهاي ويژه سوختگي مركز آموزشي و درماني ولايت در سال 1400-1397 پرداختيم. مواد و روش ها: جمعيت مورد مطالعه شامل تمامي بيماران سوختگي با سن 16-70 سال با وسعت سوختگي بين 20 و80 درصد كه در بخش مراقبتهاي ويژه بيمارستان ولايت رشت در بازه زماني فروردين ماه 1397 تا 1400 بستري
بوده ميباشد. اطلاعات بيماران مانند پيامدهاي باليني و ماركرهاي آزمايشگاهي در بدو بستري از واحد HIS استخراج و در چكليست ثبت شده و از نرمافزار SPSS نسخه 24 جهت تجزيه و تحليل دادهها استفاده شد.
نتايج: بر اساس نتايج بهدست امده، از 195 نفر بيمار تحت بررسي در پژوهش، تعداد 162 نفر مذكر و 33 نفر مونث بودند. ميانگين سني بيماران 39/81 سال بوده و در مجموع 21/5 درصد آنها فوت شدند. ميانگين درصد سوختگي
كل بيماران 35/83 بوده و بين در دو گروه فوت شده و زنده مانده تفاوت معنادار وجود داشت. ميانگين تعداد روز هاي بستري در بخش مراقبتهاي ويژه در بيماران فوت شده و زنده مانده به ترتيب برابر با 6/45و 2/75 روز بوده و
تفاوت معني دار داشتند. ميانگين سطح آلبومين, نقص باز و CRP/ALB به ترتيب2/80, 3/63 و 13/99 بوده و بين اين ماركر ها بين دو گروه فوت شده و زنده مانده تفاوت معنا دار وجود داشت. نتيجهگيري: يافتههاي حاصل از مطالعهي حاضر نشان دهنده رابطه معنا دار بين سطح سرمي آلبومين، نقص باز،
CRPو نسبت CRP/Alb و پيامد هاي مرگ و مير و تعداد روز هاي بستري در بخش مراقبت هاي ويژه وجود دارد بنابر اين ميتوان از اين ماركر ها جهت تجويز اقدامات درماني موثر و تخصيص بهينه امكانات بيمارستاني استفاده نمود.
كليدواژه ها:سوختگي، پيشاگهي، CRP، البومين، نقص باز
شماره ركورد
214157
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان