مقايسه اثر ليدوكائين و آرتيكائين و مپي واكائين بر ايجاد بي حسي پالپي در دندانهاي مولر فك بالا با پالپيت برگشت ناپذير (كارآزمايي تصادفي دوسوكور)

علوم پزشكي گيلان

هدف: دستيابي به بي حسي عميق پالپ در بيماران مبتلا به پالپيت برگشت ناپذير مي تواند دشوار باشد. بنابراين در اين مطالعه به ارزيابي اثر بخشي سه ماده ي بي حسي ليدوكائين، آرتيكائين و مپي واكائين بر بي حسي پالپي در دندان هاي مولر فك بالا با پالپيت برگشت ناپذير مي پردازيم. مواد و روش ها: اين كارآزمايي تصادفي دو سوكور شامل 114 دندان مولر اول يا دوم در بيماران بالاي 16 سال با تشخيص پالپيت برگشت ناپذير در دندان هاي فك بالا و يك دندان هم نام دائمي بدون علامت در طرف مقابل (كه به عنوان كنترل داخلي عملكرد پالپ عمل مي كند) بود. همه بيماران انفيلتراسيون بي‌حس كننده موضعي را در سالكوس باكال مجاور دندان دچار پالپيت فك بالا دريافت كردند. براي ارزيابي حساسيت پالپ برگشت ناپذير و بدست آوردن تشخيص قطعي تر، تعيين وضعيت پالپ با استفاده از دستگاه EPT (Electric Pulp Testing) و تست سرما انجام شد. سه داروي بي حسي موضعي ليدوكائين 2% با اپي نفرين 1:80000، آرتيكائين 4% با اپي نفرين 1:10000و مپيواكائين 3%در ناحيه سالكوس باكال مجاور دندان تزريق شد. پس از تزريق اوليه، آزمايش بر روي دندان با پالپيت برگشت ناپذير در فواصل 2 دقيقه اي به مدت 10 دقيقه يا تا زماني كه تحريك بدون احساس به حداكثر (80 بار) برسد، تكرار شد. يافته ها: در نتايج اين مطالعه يافتيم كه 31.6 % از بيماران در گروه ليدوكائين با تست سرما و EPT شكست بيحسي را تجربه كردند و در گروه آرتيكائين 26.3 % از بيماران با تست سرما و EPT شكست بيحسي داشتند. در گروه آرتيكائين هم 44.7 % از بيماران با تست سرما و EPT بيحسي نشده بودند نتيجه گيري: به طور كلي و بر اساس نتايج اين مطالعه مي توان به اين نتيجه گيري دست يافت كه داروي آرتي كائين سريع ترين زمان بي حسي و داروي مپي واكائين ديرترين زمان بي حسي را براي ايجاد بي حسي پالپي در دندانهاي مولر فك بالا دارا مي باشد. همچنين مي توان نتيجه گيري رسيد كه اثر ليدوكائين و آرتيكائين و مپي واكائين بر ايجاد بي حسي پالپي در دندانهاي مولر فك بالا با پالپيت برگشت ناپذير تفاوت معني داري با يكديگر ندارند.

214935

گيلان