برنامه مديريت كاربرد آب كشاورزي با رويكرد افزايش بهره‌وري آب گياه ذرت در استان اصفهان بر پايه تحقيقات مزرعه‌اي و استفاده از DSSAT

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي كشاورزي

دكتري

كاهش منابع آب در بخش مركزي ايران به ويژه اصفهان و چالش تأمين امنيت غذايي از يك سو و استقرار دامداري‌هاي صنعتي در اين منطقه از سوي ديگر باعث شده است كه تأمين ذرت علوفه‌اي مورد توجه قرار گيرد. در همين راستا اين پژوهش در قالب سه مطالعه انجام گرفت. مطالعه اول به منظور بررسي اثر سطوح مختلف آستانه مكش خاك قبل از آبياري و تناوب كشت بر عملكرد و بهره‌وري آب ذرت SC606تحت سيستم آبياري قطره‌اي نواري انجام شد. تيمارهاي آزمايشي شامل سه تيمار مديريت آبياري و دو سطح تناوب كشت بودند كه در سه تكرار اجرا شدند. شاخص عملكرد زيست‌توده و شاخص سطح برگ در طي دوره رشد و عملكرد دانه اندازه‌گيري شدند. بيشترين عملكرد خشك زيست‌توده و دانه و حداكثر شاخص سطح برگ در تيمار NfalI3 به ترتيب برابر 25 تن در هكتار، 6/12 تن بر هكتار و 3/5 مترمربع بر مترمربع بودند. در مطالعه دوم مدل CERES-Maize از بسته نرم افزاري DSSAT براي دو هيبريد SC704 در دو مزرعه آزمايشي (Exp-1 و Exp-2) و SC606 در يك مزرعه آزمايشي و دو مزرعه كشاورزان پيشرو (Exp-3، Ff-1 و-2 Ff) طي سه سال (1396، 1397 و 1399) كاليبره و صحت‌سنجي شد. مقدار NO3-N شبيه‌سازي شده مشابه با روند مقادير اندازه‌گيري شده در fw-100 بود، در حالي كه عملكرد مدل براي سطوح مختلف آبياري و كود در fw-70 متفاوت بود. دقت مدل براي شبيه‌سازي NO3-N خاك براي كاربرد كود نيتروژن زياد تحت مديريت كم آبياري كاهش يافت. در مطالعه سوم، به منظور ارائه بازه تاريخ كشت بهينه، بررسي پتانسيل عملكرد و بهره‌وري آب در اراضي كشاورزي استان مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج نشان داد توجه به مقادير ميزان تشعشع خورشيدي در طي دوره رشد، بافت خاك و دماي هوا در انتخاب مكان و تاريخ كشت مناسب ذرت با بيشترين عملكرد و بهره‌وري آب ضروري است.

215181

آبياري و زهكشي

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان

حميدرضا عشقي‌زاده، علي يوسفي، گريت هوگنبوم

محمد شايان نژاد، مرتضي زاهدي، محمدرضا نوري امامزاده‌ئي

مهدي قيصري