بررسي فراواني واريانت rs11665084 ژن رسپتور هيستامين نوع 4 (HRH4) و پاسخ به داروهاي آنتي هيستاميني H1 در بيماران مبتلا به كهير مزمن ايديوپاتيك

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: كهير مزمن (CU) يك بيماري پوستي آلرژيك شايع است كه به وسيله‌ي خارش و كهيرهاي داراي يا فاقد آنژيواِدم، كه براي بيش از 6 هفته باقي مي‌مانند، مشخص مي‌شود. در مطالعاتي كه قبلاً در كشورهاي ديگر انجام شده، ارتباطي بين برخي از چندشكلي‌هاي نوكلئوتيدي نقطه‌اي(SNPs) ژن‌هاي گيرنده هيستامين و افزايش شدت برخي از بيماري‌هاي آلرژيك و ميزان پاسخ به درمان آن‌ها گزارش شده است. با توجه به اينكه فراواني پلي‌مورفيسم SNP در بين جمعيت‌هاي مختلف متفاوت مي‌باشد، در اين مطالعه‌، فراواني ژنتيكي واريانت ژن گيرنده هيستامين 4 در نقطه rs11665084 (413 C/T) را در افراد مبتلا به CU و ميزان پاسخ به درمان آنتي‌هيستاميني را مورد بررسي قرار داديم. مواد و روش‌ها: تعداد 130 بيمار از ميان افرادي كه داراي علائم باليني CU بوده و ابتلاء آنها به CU توسط پزشك فوق تخصص آسم و آلرژي تاييد شده باشد و به بيماري عفوني يا التهابي ديگري مبتلا نبودند، انتخاب شدند. با رضايت افراد بيمار حدود 5 ميلي‌ليتر خون از هر يك از آنها گرفته شد، 2 ميلي‌ليتر براي استخراج DNA به ويال CBC داراي ضدانعقاد (EDTA) و 3 ميلي‌ليتر براي سنجش سطح سرمي Total IgE به لوله‌ي هموليز فاقد ضدانعقاد انتقال داده شد. براي تعيين ژنوتيپ ژن HRH4 در نقطه SNP موردنظر از روش PCR-RFLP و با كمك پرايمرهاي اختصاصي و آنزيم محدودگر EaeI استفاده شد. سطح سرمي Total IgE، با روش الايزا اندازه‌گيري گرديد. نمره شدت بيماري در هفته‌هاي اول و دوازدهم پس از درمان و عوارض جانبي داروهاي آنتي‌هيستامين از جمله خواب‌آلودگي، خشكي دهان، تاري ديد، كاهش فشار خون، افزايش ضربان قلب و غيره براي همه بيماران مشخص گرديد. يافته ها: بيش از 73 درصد موارد (96 نفر) زن بودند. ميانگين سن افراد تحت مطالعه (281/10)± 28/39 سال بود. كمترين سن 21 و بيشترين آن 59 ساله بود. فراواني واريانت rs11665084 ژن گيرنده هيستامين نوع 4 در بيماران مبتلا به كهير مزمن شركت‌كننده در مطالعه 17.7 درصد محاسبه گرديد. با توجه به پيگيري‌هاي انجام شده در مورد سير پاسخ به درمان در طول 12 هفته، بيماران كهير مزمن كه داراي واريانت rs11665084 ژن HRH4 بودند پاسخ به درمان متفاوتي نسبت به بيماران بدون اين واريانت نداشتند (p>0.05). نتيجه‌گيري: با توجه به اينكه در هيچكدام از پارامترهاي بررسي شده تفاوتي بين بيماران داراي SNP طبيعي و واريانت ژن HRH4 در نقطه 413 ديده نشد، اين نقطه فاقد اهميت در پاسخ به داروهاي آنتي‌هيستامين H1 بوده و بايستي براي يافتن پاسخ‌هاي ژنتيكي فردي به داروهاي آنتي‌هيستامين ساير نقاط ژن HRH4 و يا ساير ژن‌هاي درگير در مسير پاسخ به اين داروها مانند را مورد بررسي قرار داد. كلمات كليدي: كهير مزمن؛ آنتي هيستامين؛ ژن HRH4؛ پلي‌مورفيسم ژنتيكي

215729

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

رسول نصيري كالمرزي، ابراهيم محمدي