عنوان
مطالعه‌اي درباره سيستم‌هاي آماده‌به‌كار
نويسنده اصلي
قمشي، عاطفه
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
رياضي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
توانايي سيستم براي انجام دادن صحيح مأموريت مشخص و از پيش تعريف شده در شرايط معين و در دوره زماني مشخص،
كه معمولا در غالب تعدادي پارامتر احتمالاتي بيان مي شود را قابليت اعتماد مي نامند. برخي از عوامل مؤثر روي قابليت
اعتماد به اين شرح است: طراحي، توليد، حمل و نقل، نگهداري و تعميرات. يكي از راه كار ها براي افزايش قابليت اعتماد
و دسترس پذيري سيستم هاي حساس در مرحله طراحي، قرار دادن مؤلفه هاي مازاد در ساختار آن ها است. اين مؤلفه هاي
مازاد كه به مؤلفه هاي آماده به كار معروف اند به طور كلي به سه دسته ي؛ آماده به كار داغ، آماده به كار گرم، آماده به كار سرد تقسيم
مي شوند. در يك سيستم با مؤلفه آماده به كار، يك يا چند مؤلفه در حالت فعال و ديگر مؤلفه ها در حالت آماده به كار هستند.
مؤلفه هايي كه در محيط و تحت فشاري مشابه با مؤلفه هاي در حال كار قرار گرفته باشند در دسته ي مؤلفه هاي آماده به كار داغ
قرار مي گيرند. مؤلفه هايي كه تا زماني كه مؤلفه ي در حال كار خراب نشود روشن نمي شوند و تحت فشاري قرار ندارند، را
آماده به كار سرد گويند و مؤلفه هايي كه بين اين دو شرايط داغ و سرد باشند آماده به كار گرم خوانده مي شوند. در بخشي از اين
پايان نامه، سيستم آماده به كار گرم را مورد بررسي قرار مي دهيم كه داراي n مؤلفه است، k مؤلفه درحال كار و k − n مؤلفه
در حال آماده به كار گرم. هرگاه مؤلفه در حال كار خراب شود به طور تصادفي يكي از مؤلفه هاي آماده به كار فعال مي شوند. به
دليل اين كه امكان خرابي اجزاي آماده به كار هم وجود دارد، لذا به صورت دوره اي روي مؤلفه هاي آماده به كار گرم بازرسي كه
با احتمال p موفقيت آميز است، انجام مي دهيم. براي مدل سازي اين سيستم از فرآيند ماركوف چندفازي استفاده مي شود
و سپس مسئله زمان بازرسي به يك بهينه سازي غير خطي تبديل مي شود كه هزينه ي كل مورد انتظار را حين دسترس پذير
بودن سيستم به حداقل برساند. در بخش ديگر پايان نامه، يك سيستم آماده به كار سرد دو مؤلفه اي در نظر گرفته مي شود كه
به صورت دوره اي با يكديگر تعويض مي شوند. سياست تعويض براساس مفهوم سن مجازي ارائه مي شود. اين نوع تعويض
براي مؤلفه هايي مناسب است كه در فعاليت هاي ناپيوسته، خود به خود بازيابي و جوان تر مي شود. در نتيجه وضعيت سيستم
مطلوب تر مي شود و چنان چه مؤلفه ها داراي نرخ خرابي افزايشي باشند، قابليت اعتماد سيستم افزايش مي يابد. در اين
مطالعه مقدار بهينه ي d) طول فاصله زماني كه مؤلفه در حال كار قبل از تعويض فعاليت مي كند) تعيين مي شود به گونه اي
كه ميانگين سود سيستم با در نظر گرفتن هزينه هاي تعويض و درآمد سيستم به حداكثر برسد.
شماره ركورد
215997
گرايش رشته تحصيلي
آمار (اجتماعي اقتصادي)
دانشكده
رياضي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان
استاد مشاور
صفيه محمودي
استاد داور
ساره گلي ، ريحانه ريخته گران
استاد راهنما
حامد لروند، مريم كلكين نما