• عنوان

    بررسي اثر همزمان IFN-β و دوكسوروبيسين بر فنوتيپ سلولهاي NK و بيان ژن هاي مرتبط با آن در موشهاي مبتلا به سرطان سينه القا شده با سل لاين 4T1

  • نويسنده اصلي

    موإن ديزجي، سهند

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    ايمني شناسي
  • چكيده
    مقدمه : امروزه داروهاي تركيبي در درمان سرطانها به منظور كاهش عوارض داروهاي شيميدرماني و افزايش بازدهي آنها استفاده ميشوند. دوكسوروبيسين از جمله داروهاي ي است كه بطور رايج د ر درما ن سرطانهاي سينه، مثانه، معده، تخمدان و لنفوم هوچكين استفاده ميشو د ولي اثربخشي يكساني در همه افراد تحت درمان ندارد. همچنين مصرف اي ن دارو باعث ا يجاد مقاومت داروي ي شده كه نياز به استفاده از دوزهاي بالاتر را ميطلب د. يكي از مهمترين عوارض دوز بالاي دوكسوروبيسين سركوب مغز استخوان و ايجاد اختلال در عملكرد سيستم ايمني ميباشد. از ديگ ر داروها ي سايتوكايين ي كه در درمان بعض ي از تومورها و سرطان ها استفاده ميشود 1β-IFN است و به طور ك لي اهمي ت آن در بالا بردن قدرت سيست م ايمني بر ضد تومورها مطرح ميباش د. از اين جهت، ما در اين مطالعه تاثير همزمان داروهاي دوكسوروبيسين و اينترفرون بتا بر فنوتيپ و عملكرد سلولهاي 2NK ، متاستاز به ارگانهاي حياتي و زندهماني مو شهاي مبتلا به سرطان سينه القا شده با سل لاين 4T1 را مورد بررسي قرار داديم . مواد و روشها: دراين مطالعه ابتدا رده سلولي سرطان سينه 4T1 در محيط كشت شامل RPMI1640 و 10 % FBS كشت داده شد و سپس طبق پروتكل براي هر موش Balb/c تعداد يك ميليون سلول به ناحيه زير شكم و بصورت زيرجلدي تزريق كرديم. پس از گذشت ده روز، گروههاي مورد آزمايش را با داروهاي دوكسوروبيسين و اينترفرون بتا به مدت دو هفته تحت درمان قرار داديم. 25 روز بعد از القا، سلولهاي طحال موش را براي انجام تست فلوسيتومتري با استفاده از آنتيباديهاي CD3 ، Nkp46 و NkG2D خارج كرديم . براي انجام تست Real-time PCR از سلولهاي بافت تومور استفاده كرديم و آنها را از نظر بيان ژنها ي 3STAT1 ، IL15 ، 41-DNAM ، CD27 و 5GAPDH )به عنوان كنترل داخلي( بررسي 1 Interferon beta 2 Natural killer cell 3 signal transducer and activator of transcription 1 4 CD226 5 Glyceraldehyde 3-phosphate dehydrogenase س كرديم . در نهايت با استفاده از روش رنگ آميزي بافت ي رنگ آميزي هماتوكسيلين - ائوزين 1 ارتشاح سلولهاي لنفوسيتي )2(TIL به بافت ريه موش مورد بررسي قرار گرفت. يافتهها: مشاهدات اوليه نشان داد درمان تركيبي اينترفرون بتا و دوكسوروبيسين موجب افزايش مدت زمان زندهماني و كاهش سرعت رشد تومور مو شهاي مبتلا ش د و همچنين ميزان كاهش وزن در گروه درمان شده با هر دو دارو بسيار كم بود . بررسيهاي بعدي انجام شده در زمينه تاثير اين دو داروي تركيبي روي فنوتيپ و عملكرد سلولهاي NK با افزايش بيا ن پروتئين سطحي NKG2D و افزايش بيان ژنهاي STAT1 ، IL15 ، IFN‐γ و CD27 همراه بود. همچنين در زمينه بيان ژن DNAM-1 و ارتشاح لنفوسيتي تغييرات معناداري را شاهد نبوديم . نتيجه گيري: عليرغم نياز به مطالعات بيشتر، در مجموع ما در اين مطالعه از اينترفرون بتا در كنار دوكسوروبيسين بعنوان هدف درماني موثرتر استفاده كرديم و نتايج مناسب بدست آمده در زمينه تقويت سيستم ايمني )بخصوص سلولهاي NK ( ما را ترغيب م يكند كه اين تحقيق را بصورت باليني و با استفاده از داروهاي ديگر به همراه رو شهاي مختلف ايمنوتراپي ادامه دهيم . كلمات كليدي: سرطان سينه؛ اينترفرون بتا ؛ دوكسوروبيسين؛ سلولهاي كشنده طبيعي (NK cell)
  • شماره ركورد
    217080
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    ايمني شناسي
  • دانشكده
    پزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشکي کردستان
  • استاد راهنما
    محمدرضا رحماني