بررسي ميزان عود، بقاي5 ساله و عوامل مرتبط با آن در بيماران مبتلابه تومورهاي بينابيني تخمدان در استان كردستان در سال‌هاي 1386 تا 1398

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

زنان و زايمان

مقدمه: تومورهاي بينابيني تخمدان كه عمدتاً در زنان جوان ايجاد مي‌شوند، گروهي مهم از تومورهاي تخمدان هستند كه استعداد بدخيمي كمي داشته و مدت زيادي در ناحيه لگن محصور مي‌مانند. هدف از انجام مطالعه حاضر، تعيين ميزان عود و بقاي 5 ساله و عوامل مرتبط با آن در بيماران مبتلابه تومورهاي بينابيني تخمدان در استان كردستان در سال‌هاي 86 تا 98 بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه كوهورت گذشته‌نگر تعداد 20 زن مبتلا به تومورهاي بينابيني تخمدان در بازه زماني 1386 تا 1398 ازنظر عود بيماري تا سال 1400 پيگيري شدند. شاخص بقا 5 ساله و فراواني عود محاسبه گرديد. تحليل داده‌ها با استفاده از منحني كاپلان ماير و آزمون‌هاي تي مستقل، من ويتني يو و تست دقيق فيشر در نرم‌افزار Stata نسخه 14 انجام شد. يافته‌ها: ميانگين و انحراف معيار سن و سن در زمان تشخيص به ترتيب 69/15±80/43 و 47/14±00/39 سال بود. بيشترين نوع تومورهاي بينابيني تخمدان در زنان موردبررسي از نوع تومور بينابيني سروز (75%) بود. چهار مورد (20%) از نوع موسينوس و تنها يك مورد از نوع اندومتريوئيد بود. ميزان بقاي 5 ساله بيماران 100% بود. پس از پيگيري به‌عمل‌آمده و متوسط زمان فالوآپ 6/60 ماه (حداقل 22 و حداكثر 158 ماه)، تعداد سه مورد (15%) عود مشاهده شد. اختلاف ميانگين متغيرهاي سن، سن در زمان تشخيص و BMI در دو گروه با و بدون عود ازنظر آماري معني‌دار نبود (05/0 <P)، هرچند ميانگين سن در زمان تشخيص در افرادي كه عود داشتند حدود 2/1 سال بيشتر از زناني بود كه عود نداشتند. نتيجه‌گيري: يافته¬هاي مطالعه حاضر نشان داد كه 15 درصد از زنان با تومورهاي بينابيني تخمدان پس از متوسط زمان 60 ماه پيگيري عود كرده بودند. بقاي كلي موارد موردبررسي پس از متوسط 5 سال پيگيري 100% بود. شناسايي سريع و درمان به هنگام اين نوع از تومورها در پيش‌آگهي درمان آن‌ها بسيار اهميت دارد. كلمات كليدي: تومورهاي بينابيني تخمدان؛ عود؛ بقا 5 ساله

217307

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

زنان

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

ريحانه يوسفي شارمي