عنوان
توليد و مشخصه يابي سازه هاي اليافي چندلايه مركب از منسوجات بي بافت و وب نانوليفي با ترشوندگي نامتقارن جهت كاربرد در پانسمان زخم
نويسنده اصلي
عليخاني، گلنار
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي نساجي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
در سالهاي اخير منسوجات بيبافت كاربردهاي وسيعي در پانسمانها يافتهاند. ازجمله مزيتهاي استفاده از اين منسوجات ميتوان به قدرت جذب بالا، هزينه توليد كم، راندمان بالا و چرخه توليد كوتاهتر اشاره نمود. به¬طور¬كلي پانسماني ايده¬آل و مطلوب است كه ويژگيهايي ازجمله غير سمي بودن، انتقال ترشحات به شكل مطلوب، غير چسبنده بودن و برداشت آسان از زخم، نفوذپذيري مناسب، توانايي انتقال بخارآب و مقاومت در برابر ميكروارگانيسمها را داشته باشد. پانسمان¬هاي مورداستفاده در زخم¬ها معمولاً از جنس الياف آبدوست مانند پنبه و يا از الياف مصنوعي تهيه ميشوند. پانسمانهاي آبدوست داراي قدرت جذب خوب و نگهداري بالا هستند، وليكن به دليل مرطوب شدن، امكان رشد باكتريها در محل زخم را فراهم ميكنند. پانسمانهاي آبگريز برخلاف پانسمانهاي آبدوست قدرت جذب و نگهداري بسيار پاييني دارند و در تماس با محل زخم خشك باقي ميمانند. راهكار مناسب براي برخورداري از ويژگي¬هاي مثبت اين دو نوع پانسمان ايجاد يك ساختار چندلايه با گراديان ترشوندگي مناسب است. هدف از انجام اين پژوهش توليد و مشخصهيابي سازههاي اليافي چندلايه مركب از منسوجات بيبافت و لايههاي نانو ليفي با گراديان ترشوندگي جهت كاربرد در پانسمانهاي زخم است. بدين منظور نمونههايي از منسوج بيبافت تك لايه و چندلايه با استفاده از روش سوزنزني توليد شد و تأثير جنس الياف (پلي¬پروپيلن و ويسكوز) و گراديان تخلخل روي نمونه¬ها مورد بررسي قرار گرفت. درنهايت آزمونهاي جذب، انتقال رطوبت، نفوذپذيري هوا و بخارآب روي نمونه¬ها انجام شد. نتايج نشان دادند كه همه نمونه¬هاي توليدي داري نرخ انتقال بخارآب بيشتر از g/m2.day 1900 هستند كه بيانگر مناسب بودن آنها جهت كاربرد در پانسمان زخم است. مشخص شد بهترين نمونه، منسوج سه لايه ¬پلي¬پروپيلن-ويسكوز-ويسكوز با ضخامت 745/2 ميلي¬متر است كه در آن لايه داخلي كه در تماس با پوست است از الياف ¬پلي¬پروپيلن با چگالي بالا و لايه خارجي كه در تماس با محيط است از الياف ويسكوز با چگالي كم مي¬باشد. اين نمونه داراي نرخ انتقال بخارآب g/m2.day 2240، نفوذپذيري هواي ml/s.cm28/113 و زمان انتقال حدود يك ثانيه مي¬باشد. بهمنظور بهينهسازي اين منسوج، از الكتروريسي پليمر نسبتاً آبگريز PCL استفاده شد. مشخص شد با قرار گيري لايه نانو، نرخ انتقال بخارآب، نفوذپذيري هوا و زمان انتقال قطره به¬ترتيب به g/m2.day 2176، ml/s.cm244/50 و 57/11 ثانيه مي-رسد. نتايج مشخص كرد با افزايش چگالي لايه، نرخ انتقال بخارآب و نفوذپذيري هوا كاهش مي¬يابد. همچنين با افزايش گراديان تخلخل سرعت انتقال قطره افزايش يافت. بررسيهاي صورتگرفته نشان داد كه با تغيير در گراديان تخلخل منسوج و مقدار انتقال الياف آبدوست به لايه آبگريز امكان مديريت سرعت و انتقال رطوبت با توجه به نوع زخم (مقدار رطوبت لازم در محل زخم) وجود دارد.
شماره ركورد
217608
گرايش رشته تحصيلي
تكنولوژي نساجي
دانشكده
مهندسي نساجي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان
استاد داور
لاله قاسمي- محمد قانع