عنوان
بررسي صلاحيت پرستاران بخش مراقبت هاي ويژه و عوامل مرتبط با آن در مراكز آموزشي درماني دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1399-1400
محل تحصيل
رشت
چكيده
چكيده
مقدمه: ارائه مراقبت با كيفيت به بيماران از سوي پرستاران با مفهوم صلاحيت پرستاري پرستاران به عنوان يكي از موضوعات اساسي در مراكز آموزشي و باليني مرتبط است. صلاحيت پرستاري پرستاران تاثير مستقيمي بر ايمني و سلامتي بيماران مي گذارد و فقدان صلاحيت پرستاري مي تواند منجر به اشتباهات پزشكي و نتايج جبران ناپذيري براي بيماران شود. لذا با توجه به مطالعات اندك در اين خصوص در بخش هاي مراقبت ويژه در ايران، مطالعه حاضر با هدف تعيين صلاحيت پرستاران مراقبت هاي ويژه و عوامل مرتبط با آن در مراكز آموزشي درماني شهر رشت در سال 1400-1399 صورت گرفته است.
مواد و روش ها: مطالعه حاضر يك مطالعه توصيفي – تحليلي از نوع مقطعي است كه پرستاران شاغل در بخش مراقبت هاي ويژه مراكز آموزشي درماني شهر رشت با روش نمونه گيري تمام شماري در آن شركت كردند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه اي دو بخشي است، شامل بخش اول اطلاعات دموگرافيك و بخش دوم پرسشنامه استاندارد مقياس صلاحيت پرستاري مراقبت ويژه كه يك ابزار خود ارزيابي روا و پايا شده مي باشد كه از 144 گويه تشكيل شده است. صلاحيت پايه از دو بخش صلاحيت پرستاري و صلاحيت حرفه اي تشكيل شده است. اين ابزار صلاحيت پايه پرستاري را در چهار حيطه¬ي دانش، مهارت، نگرش و ارزش ها و تجربه ارزيابي مي كند. نمره دهي ابزار به صورت ليكرت 5 درجه اي براي هر يك از گويه ها، بوده است و مجموع نمرات 144 تا 288 نشان دهنده¬ي صلاحيت ضعيف، 289 تا 432 نشان دهنده¬ي صلاحيت متوسط، 433 تا 576 صلاحيت خوب و 577 تا 720 نشان گر صلاحيت عالي است. از نظر ميانگين نمرات نيز 1 تا 49/2 صلاحيت ضعيف، 2.5 تا 3.49 صلاحيت متوسط، 5/3 تا 49/4 صلاحيت خوب و 5/4 تا 5 نشان دهنده ي صلاحيت عالي مي باشد. تجزيه و تحليل آماري با استفاده از روش هاي آماري توصيفي(ميانگين، فراواني و ميانه)، استنباطي(كروسكال واليس، من ويتني . همبستگي اسپيرمن) با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 انجام شد.
نتايج: نتايج پژوهش نشان مي دهد نمره كل صلاحيت پرستاري پرستاران مورد مطالعه، بيشتر از حد متوسط(43/50± 27/647) بود بگونه اي كه 1/60 % از آنها داراي "وضعيت عالي" بوده اند. بيشترين ميانگين نمره ابعاد صلاحيت پرستاري پرستاران مربوط به بعد"نگرش و ارزش"(17/12± 03/164) و كمترين مربوط به "پايه دانش" (56/13± 73/160)بوده است. نتايج نشان داد نمره صلاحيت پرستاري پرستاران بر حسب گروه سني، جنسيت و سابقه كار دربخش اورژانس از لحاظ آماري اختلاف معني داري داشته است( 05/0P<)، اما ساير متغيرها تاثير معناداري بر نمره صلاحيت پرستاري پرستاران نداشته است( 05/0P>).
نتيجه گيري: با توجه به نتايج مطالعه حاضر به طور كلي مي توان دريافت كه نمره كل صلاحيت پرستاري پرستاران شاغل در بخش مراقبت هاي ويژه در وضعيت خوب تا عالي قرار دارد و در حيطه نگرش و ارزش از بالاترين نمره و در حيطه مربوط به مهارت از كمترين ميانگين نمره برخوردار بودند. توجه و برنامه ريزي براي بهبود حيطه مهارت كه يكي از حيطه هاي مهم حرفه پرستاري است بسيار حائز اهميت مي باشد. به نظر مي رسد مي توان با افزايش آموزش هاي لازم به دانشجويان پرستاري به صورت افزايش ساعات كارآموزي و كارورزي در بخش هاي ويژه و افزايش تعداد واحد هاي تئوري مراقبت هاي ويژه به بهبود وضعيت عملكرد پرستاران كمك كرد تا ارائه اقدامان درماني هرچه بهتر و متعالي تر باشد. در اين راستا مديران بهداشتي مي توانند با اعمال اصلاحات لازم در وضعيت اشتغال پرستاران به وسيله افزايش تعداد نيروها، بويژه در ايام شيوع پاندمي كرونا، همچنين با به كار گيري نيرو هاي با سابقه كار بيش تر در بخش هاي مراقبت هاي ويژه موجبات افزايش بهروري سازمان هاي درماني و حفظ و ارتقاء سلامت بيماران را فراهم آورند.
كليد واژه ها: پرستاران بيمارستاني ، كفايت باليني ، بخش مراقبت هاي ويژه
شماره ركورد
218077
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي گيلان