اثر افزايش ماده خشك شير در زمان هاي متفاوت بر عملكرد، تخمير شكمبه اي، پارامترهاي خوني و رشد اسكلتي گوساله‌هاي شيرخوار

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

كشاورزي

كارشناسي ارشد

اين مطالعه با هدف بررسي اثر افزايش¬ماده¬خشك¬شير و تغيير ماده¬خشك شير در زمان¬هاي متفاوت جهت ارزيابي مصرف¬خوراك¬آغازين، عملكرد، رفتارهاي¬تغذيه¬اي، تخمير شكمبه¬اي، قابليت¬هضم موادمغذي، متابوليت¬هاي¬خوني، وضعيت¬سلامتي و رشداسكلتي گوساله¬هاي¬شيرخوار، انجام شد. در اين آزمايش از چهل¬و¬پنج¬راس گوساله¬هلشتاين(با ميانگين¬وزني1±8/39 كيلوگرم) درقالب طرح¬بلوك¬كامل¬تصادفي به¬صورت اندازه¬گيري‌هاي تكرارشده در زمان صورت گرفت. تيمارهاي¬آزمايشي در اين طرح شامل: 1) تغذيه روزانه 5 كيلوگرم شيركامل(5/11 درصد ماده¬خشك) به¬مدت 56 روز، 2) تغذيه 5 كيلوگرم شير با 18 درصد ماده¬خشك تا روز 38 و سپس تغذيه 5 كيلوگرم شيركامل تا روز 56 3) تغذيه 5 كيلوگرم شير با 18 درصد ماده¬خشك تا روز 56. نتايج اين پژوهش نشان داد كه مصرف¬خوراك¬آغازين در قبل از شيرگيري در گوساله¬هاي¬تيماريك به¬طور معني¬دار(05/0>p ) بيشتر از دو¬تيمار ديگر بود. افزايش¬وزن¬روزانه تحت تاثير تيمار¬آزمايشي قرارگرفته و ميزان آن در تيمارسه به¬طور معني¬داري در قبل از شيرگيري(001/0>p) با دو تيمار ديگر تفاوت داشت. وزن¬بدن در قبل از شيرگيري و كل¬دوره آزمايشي به¬طور معني¬دار(001/0>p) در تيمار¬سه بالاتر بود. بازده-غذايي تحت تاثير تيمارهاي¬آزمايشي قرارنگرفت. دربين فراسنجه¬هاي¬رشداسكلتي، دور قفسه¬سينه در روز 35 و 70 به¬طور معني¬دار(0.05>p) در تيمارسه بالاتر بود، طول¬بدن نيز در روز 35 به¬طور معني¬دار(05/0>p) در تيمارسه بالاتر بود. عرض و ارتفاع¬جدوگاه و ارتفاع¬بدن تحت تاثير تيمارهاي¬آزمايشي قرارنگرفت. در رفتارشناسي، مدت زمان خوردن¬خوراك در دوهفته قبل از شيرگيري در تيماردو به¬طور معني¬دار(05/0>p) بيشتر بود. مدت زمان ايستادن گوساله¬هايي كه در كل¬دوره شير با ماده¬خشك 18 درصد دريافت¬كردند؛ به¬طور معني¬داري(05/0>p) بيشتر از دوتيمار ديگر بود. مدت¬زمان نوشيدن-شير در گوساله تيمارسه به¬طور معني¬دار(05/0>p) از دوتيمار ديگر كمتر بود. همچنين مدت¬زمان رفتارهاي¬غير تغذيه¬اي در دوهفته قبل از شيرگيري و كل¬دوره در گوساله¬هاي تيمارسه(05/0>p) كمتر از دوتيمار ديگر مشاهده شد، رفتارهاي-نشخواركردن، استراحت¬كردن و نوشيدن¬آب تحت تاثير تيمارهاي¬آزمايشي قرارنگرفت. شاخص¬انتخاب¬خوراك و قابليت-هضم موادمغذي تحت تاثير تيمارهاي-آزمايشي قرارنگرفت. همچنين تيمارهاي¬آزمايشي بر وضعيت اسيدهاي¬چرب¬فرار مايع¬شكمبه اثري نداشتند. pH مايع¬شكمبه تنها در بعد از شيرگيري به¬طور معني¬دار (05/0>p) در تيمارسه بالاتر ديده شد و تيمارها اثري بر نيتروژن¬آمونياكي شكمبه نداشتند. از بين فراسنجه¬هاي¬سلامتي، نمره¬سرفه در قبل از شيرگيري به¬طور معني-داري(001/0>p) در تيماردو پايين¬تر از دوتيمار ديگر بود و در بعد از شيرگيري به¬طور معني¬دار(0001/0>p) در تيمارسه پايين¬تر بود. نمره¬آبريزش¬بيني در قبل و بعد از شيرگيري و كل¬دوره به¬طور معني¬دار(001/0>p) در تيمارسه پايين¬تر بود. نمره¬گوش و نمره¬مدفوع تحت تاثير تيمارهاي¬آزمايشي قرار نگرفت. در متابوليت¬هاي¬خوني وعده¬عصر ميزان¬گلوكز در تيمارسه در هر سه¬وعده¬خونگيري بالاتر از دوتيمار ديگر مشاهده‌ شد. ميزان آلبومين به¬طور معني¬دار(001/0>p) به¬ترتيب در تيماريك، روز 56 و در تيمار سه روز 70 بيشترين مقدار بوده است. ميزان¬نيتروژن اوره¬اي¬خون و بتاهيدروكسي بوتيريك¬اسيد در روز 28 و كل¬دوره به¬طور معني¬داري(001/0>p )، (05/0 >p ) در تيمارسه كمتر از دوتيمار ديگر مشاهده شد. تيمارهاي¬آزمايشي بر روي فاكتورهاي ALT،GGT ، كل¬بيلي¬روبين و كريتينين اثر معني¬داري نداشتند، همچنين تيمارهاي¬آزمايشي برروي شمارش سلول¬هاي¬خوني در روز 70 تاثيرگذار نبودند. نتايج نشان¬داد كه كاهش¬ماده-خشك¬شير در اواسط¬دوره موجب ايجاد يك¬تنش¬مضاعف به¬گوساله شده و رشد¬مطلوب گوساله را كاهش مي¬دهد. مصرف¬شير با ماده¬خشك 18 درصد در كل¬دوره، عملكرد و سلامت¬گوساله را بهتر تضمين مي¬كند و در ادامه¬رشد، تا دوره¬شيرواري¬گوساله، عملكرد بهتري را نشان خواهد داد.

218288

علوم دامي

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان