عنوان
مقايسه علايم و پيامد ابتلا به كوويد-19 در بين بيماران مبتلا و غير مبتلا به HIV مراجعه كننده به بيمارستان رازي رشت در سال هاي 1399 الي 1401
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: SARS-CoV-2 يك ويروس كرونا از نوع بتا است كه با چهار پروتئين ساختاري مشخص مي شود: شاخه (S)، غشاء (M)، پوشش پاكتي (E) و كاسپيد هسته اي (N). چرخه زندگي SARS-CoV-2 شامل 5 مرحله زير است: اتصال و چسبيدن، نفوذ، بيوسنتز، بلوغ و رهاسازي. در مقابل آن، HIV با كمك گيرنده هاي همراه (مثل: گيرنده كموكاين 5 (CCR5) يا گيرنده كموكاين 4 (CXCR4))، به گيرنده هاي CD4 سلول ميزبان متصل مي شود. همه ي سلول هاي CD4+ (مثل سلول هاي T كمكي)، ماكروفاژها، سلول هاي دندريتي و آستروسيت ها نسبت به HIV مقاوم و ايمن نيستند. اثرات مستقيم آسيب سلولي بر روي HIV و همچنين اثرات غيرمستقيم، شامل پاسخ ايمني ذاتي ميزبان به DNA ويروسي توليد شده در طول عفونت ناموفق، فعال سازي دائم سيستم ايمني و سازش ايمني در HIV كليدي هستند. اگر شمار پايين CD4 در بيماران با بيماري HIV پيشرفته، همراه شود؛ پايين آمدن لنفوسيت هاي خون ناشي از كوويد-19 مي تواند پاكسازي SARS-CoV-2 را به تاخير بياندازد و پيشروي بيماري را ارتقاء دهد. با توجه به اهميت نقش سيستم ايمني در مهار ويروس كرونا و اثر منفي و مخرب ويروس HIV روي سيستم ايمني مي توان گفت كه همزماني ابتلا به ويروس كوويد-19 و HIV مي تواند بسيار با اهميت باشد. لذا هدف اين مطالعه بررسي علائم باليني و پيامدهاي بيمارستاني ابتلا به ويروس كرونا در افراد مبتلا و غير مبتلا به HIV مي باشد.
مواد و روشها: طي يك مطالعه مقطعي تحليلي اطلاعات بيماران مبتلا به كوويد-19 كه در سال هاي 1399 الي 1401 در بيمارستان رازي رشت بستري شده اند و تشخيص ابتلاي به كوويد-19 آنها بر حسب تست RT-PCR تاييد شده باشد، جمع آوري شدند. اين اطلاعات شامل سن، جنسيت، علايم باليني، بيماري زمينه اي، علايم آزمايشگاهي، پيامد و ابتلا به HIV بيماران از پرونده هاي پذيرش شده آنها در بيمارستان استخراج شدند. داده هاي جمع آوري شده جهت تجزيه و تحليل وارد نرم افزار SPSS شدند.
يافتهها: فراواني نياز به اينتوباسيون در بيماران مبتلا به كوويد-19 بر حسب ابتلا به HIV معني دار مي باشد. ميانگين مدت زمان بستري بيماران كوويد-19 بر حسب ابتلا به HIV معني دار نمي باشد. فراواني فوت در بيماران مبتلا به كوويد-19 بر حسب ابتلا به HIV معني دار نمي باشد.
نتيجهگيري: با توجه به تضعيف سيستم ايمني در افراد HIV مثبت انتظار مي رود كه شدت بروز علائم كوويد-19 در افراد HIV مثبت كمتر از افراد غير مبتلا به HIV باشد. در بررسي انجام شده با عنايت بر حجم كم نمونه موجود ارتباط معناداري بين شدت علائم و پيامدهاي كوويد-19 در افراد HIV مثبت و افراد غير مبتلا به HIV رويت نشد. هر چند بروز علائمي چون تشنج، تهوع، استفراغ و اسهال در افراد HIV مثبت به طور معني داري بالاتر بود كه آن را مي توان به استفاده از داروهاي ضد HIV نسبت داد ولي مقايسه ي ساير علائم ناشي از كوويد-19 در اين مطالعه نشانگر آن است كه ارتباط معناداري بين بروز علائم و پيامدهاي كوويد-19 در افراد HIV مثبت و افراد غير مبتلا به HIV رويت نمي شود.
واژههاي كليدي: كوويد-19، نقص ايمني، اچ آي وي، علائم و نشانه ها
شماره ركورد
218303
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان