عنوان
بهينه‌سازي توليد بيوامولسيفاير توسط لاكتو باسيلوس پلانتاروم زيرگونه پلانتاروم 1896 PTCC بر روي عصاره هيدورليزي سبوس برنج در تخمير غيرپيوسته در فرمانتور آزمايشگاهي
نويسنده اصلي
ترابي ساماني، آرزو
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
كشاورزي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
يكي از مهم‌ترين تركيباتي كه در فرآوري محصولات غذايي بسيار مورد استفاده قرار مي‌گيرد، امولسيون‌كننده‌هاي غذايي يا امولسيفايرها هستند. باتوجه‌به معايب استفاده از امولسيفايرهاي شيميايي، جايگزين‌كردن اين تركيبات با امولسيفايرهاي زيستي مي‌تواند گام مهمي در توليد محصولات غذايي سالم باشد. باتوجه به اين كه تجاري‌كردن يك فرآيند تخميري، نيازمند كاهش هزينه‌ها و اقتصادي كردن فرآيند است، ازاين‌رو استفاده از محيط كشت‌هاي ارزان قيمت و انجام فرآيند در شرايط بهينه ضروري است. استفاده از سويه‌هاي ميكروبي مهم مانند باكتري‌هاي اسيدلاكتيك، باتوجه‌به كاربرد گسترده و مزاياي سلامتي بخشي كه اين باكتري‌ها در بدن ايجاد مي‌كنند، منجر به توليد فرآورده غذايي سالم‌تر مي‌شود و درنتيجه مقبوليت و پذيرش كلي محصولات توليد شده را، توسط مصرف‌كننده افزايش مي‌دهد. به دنبال چندين پروژه‌اي كه در انتخاب محيط كشت مناسب از مواد ضايعاتي و بهينه‌سازي شرايط توليد در حجم آزمايشگاهي انجام شد، هدف از اين پروژه بهينه‌سازي توليد بيوامولسيفاير با استفاده از عصاره هيدروليزي سبوس برنج در فرمانتور آزمايشگاهي بوده است. بدين منظور تاثير پارامترهاي موردنظر در سه سطح pH(5، 6 و 7)، درصد تلقيح (2، 3 و 4 درصد) و دورهمزدن (100، 150 و rpm200) به روش آماري سطح پاسخ و طرح مركب مركزي در فرمانتور آزمايشگاهي 5/2 ليتري به روش تخمير غيرپيوسته با محيط كشت عصاره هيدروليزي سبوس برنج، مورد بررسي قرار گرفت. تركيبات عصاره هيدروليزي سبوس برنج مانند پروتئين، قنداحياء و قندكل اندازه‌گيري شد. بيوامولسيفاير استخراج شده، خالص‌سازي شد و آزمون FTIR و اندازه‌گيري پروتئين و قند كل آن مورد بررسي قرار گرفت. بيشترين راندمان توليد بيوامولسيفاير برحسب گرم برليتر به مدت 72 ساعت زمان تخمير اندازه‌گيري شد. نتايج به‌دست‌آمده از بهينه‌سازي شرايط توليد بيوامولسيفاير توسط سويه لاكتوباسيلوس پلانتاروم زيرگونه پلانتاروم PTCC 1896 در محيط كشت عصاره هيدروليزي سبوس برنج در فرمانتور آزمايشگاهي نشان داده است كه مدل تعيين شده با (0001/0 > p) به‌خوبي مي‌تواند براي توليد بيوامولسيفاير با ميزان مطلوب مورد استفاده قرار بگيرد. اثر فاكتورهاي pH و دور همزدن به‌صورت خطي و اثردرجه دوم هر سه فاكتور به صورت(0001/0 > p) معنادار شد. همچنين اثر متقابل pH با درصد تلقيح و درصد تلقيح با دور همزدن نيز در سطح 95 درصد معنادار شدند. نتايج روش سطح پاسخ نشان داد كه با افزايش pH تا 6، افزايش حجم تلقيح تا 3 درصد و افزايش دور همزدن تا rpm150 منجر به افزايش راندمان توليد بيوامولسيفاير مي‌شود. مقدار بيوامولسيفاير توليدي از 7/0 گرم بر ليتر قبل از بهينه سازي به 06/1گرم بر ليتر بعد از بهينه‌سازي افزايش يافت. به‌طوركلي با بهينه‌سازي توليد بيوامولسيفاير توسط ضايعات كشاورزي و استفاده از سويه ميكروبي پروبيوتيك، علاوه بر كاهش هزينه‌هاي توليد بيوامولسيفاير طبيعي، زمينه لازم براي توليد اين تركيب در سطح نيمه‌صنعتي و صنعتي را مي‌توان فراهم كرد.
شماره ركورد
218853
گرايش رشته تحصيلي
علوم و صنايع غذايي
دانشكده
مهندسي كشاورزي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان