عنوان
بررسي اثر حساس كنندگي پرتوي تركيب دو داروي رزوواستاتين و ملوكسيكام بر روي رده سلول سرطان سينه انساني MB-231
محل تحصيل
رشت
چكيده
: كاهش حساسيت سلول هاي سرطاني نسبت به اثرات اشعه، موفقيت پرتودرماني در درمان سرطان را تحت تاثير قرار داده است. استفاده از تركيبات حساس كننده پرتويي با افزايش حساسيت پرتويي بافت تومور و كاهش سميت سلولي بافت طبيعي راهكاري براي افزايش اثرات پرتودرماني مي باشند. مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير همزمان تركيب دو داروي رزوواستاتين و ملوكسيكام به عنوان حساس كننده پرتوي در سلول هاي MB-231 مورد ارزيابي قرار گرفت.
روش كار: در اين مطالعه اثر دو دارو رزوواستاتين در غلظت هاي 2، 10 و 20 ميكرومولار و ملوكسيكام در غلظت هاي 10، 50 و 100 ميكرومولار به صورت جداگانه و تركيبي (با نسبت1به 5 رزوواستاتين به ملوكسيكام)، تحت تابش اشعه (4گري) و بدون حضور اشعه بر روي رده ي سلولي MB-231 سرطان سينه به عنوان حساس كننده پرتوي توسط تست ميكرونوكلئوس، تست كلونوژنيك، تست فعاليت آنزيم هاي كاتالاز و سوپراكسيد ديسموتاز مورد بررسي قرار گرفت.
نتايج: در گروه دريافت كننده اشعه خالص نسبت به گروه كنترل تعداد كلوني و فعاليت آنزيم هايSOD، CAT كاهش و تعداد ريز هسته ها به صورت معناداري(P<0.05) افزايش پيدا كرد. در كليه گروه‌هاي تيمار شده با تركيب رزوواستاتين و ملوكسيكام كه اشعه دريافت كردند، افزايش در تعداد ريز هسته ها و كاهش معناداري در تعداد كلوني ها و فعاليت آنزيم هاي CAT وSOD مشاهده شد.
بحث: نتايج اين مطالعه نشان داد كه حساسيت پرتوي هنگام استفاده همزمان از اشعه و تركيب دو دارو رزوواستاتين و ملوكسيكام نسبت به استفاده هر كدام از دارو ها به تنهايي بيشتر است.
شماره ركورد
219028
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان