تاثير پودر نشاسته بر خصوصيات رئولوژي سوسپانسيون هاي بنتونيتي و مقايسه آن با آثار صمغ زانتان و كربوكسي متيل سلولز

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي شيمي

كارشناسي ارشد

استفاده از افزودني‌هاي طبيعي و اصلاح شده از جمله روش‌هاي مورد استفاده در بهبود خواص رئولوژيكي تركيب‌هاي مختلف مي‌باشد كه تمركز مطالعه‌ي حاضر را به خود معطوف داشته است. پژوهش حاضر به بررسي اثر نشاسته ذرت اصلاح شده، صمغ زانتان و كربوكسي متيل سلولز بر سوسپانسيون پايه آبي بنتونيت و مقايسه‌ي خواص رئولوژيكي آن در حضور اين سه افزودني پرداخته است. بدين منظور پس از تعيين حجم معيار آب (350 ميلي‌ليتر) غلظت‌هاي متفاوتي از سه ماده افزودني با سيال مورد آزمايش مخلوط شد و گرانروي مخلوط حاصل توسط دستگاه ويسكومتر اندازه‌گيري شد. براي زانتان و كربوكسي متيل سلولز در غلظت‌هاي بيشتر از 6 گرم سيال حالت خميري پيدا كرد ولي براي نشاسته اصلاح شده اين مقدار به 100 گرم هم رسيد. بنابراين محدوده‌ي غلظتي مورد بررسي براي زانتان و كربوكسي متيل سلولز 5/0 تا 6 گرم و براي نشاسته اصلاح شده 2 تا 100 گرم منظور شد. با رسم داده‌هاي تجربي تنش برشي بر حسب نرخ برش براي تمام نمونه ها، سپس برازش منحني با بيشترين تطابق، مدل پيشنهادي براي پيش بيني خواص رئولوژي سيال ارائه شد. نتايج نشان داد كه براي هر سه ماده رفتار غيرنيوتني سيال تا دور 80 دور در دقيقه مطابق با الگوي ديلاتنت بوده و بعد از آن به دليل رسوب سوسپانسيون كه در هر سه ماده مورد آزمايش مشهود بود و نيز به دنبال تغيير داده‌هاي تجربي به صورت الگوي پلاستيك بينگهام درمي‌آيد. تنش تسليم براي هر سه ماده مورد بررسي در محدوده‌ي غلظتي يكسان، تقريباً برابر بوده و مقدار آن كمتر از 5/0 پاسكال مي‌باشد. براي نشاسته اصلاح شده و كربوكسي متيل سلولز با افزايش غلظت گرانروي به تدريج افزايش يافت در حالي كه براي صمغ زانتان ميزان افزايش گرانروي با افزايش غلظت كوچكتر و تقريباً مقدار آن ثابت بود.

219077

پديده هاي انتقال

مهندسي شيمي

دانشگاه صنعتي اصفهان