عنوان
تخمين بعديافتگي زمين و مدل توصيفي توده زمين گرمايي ورتون با استفاده از تانسور امپدانس و فاز داده‌هاي مگنتوتلوريك
نويسنده اصلي
حاج حيدري، محمد
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي معدن
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
آب گرم ورتون، در نزديكي شرق اصفهان، يكي از پتانسيل‌هاي توليد انرژي زمين گرمايي در ايران است كه تاكنون كمتر ازنقطه نظر
علمي مورد توجه قرار گرفته است. در اين مطالعه، با هدف بررسي وجود ساختار زمين گرماييي در محدوده و شناسايي محل و عمق احتمالي
آن، برداشت‌هاي ژئوفيزيكي مگنتومتري و مگنتوتلوريك در محدوده يادشده انجام شد. بدين منظور، ابتدا با انجام يك برداشت
مغناطيس‌سنجي، وجود برخي از گسل‌هاي مدفون در در زير رسوبات تراورتن در محدوده تاييد شد. سپس، يك پروفيل با 9ايستگاه براي
برداشت داده‌هاي مگنتوتلوريك به گونه‌اي تعريف شد كه تقريبا عمود بر گسل اصلي منطقه باشد. سپس طي 24ساعت برداشت داده در هر
ايستگاه، داده‌هاي به دست آمده مورد تصحيح و پردازش قرار گرفته و مولفه‌هاي تانسور امپدانس در 70فركانس از آن‌ها استخراج شد.
بررسي تانسورهاي امپدانس و فاز، نشان‌دهنده زمين يك بعدي و دو بعدي در اعماق و فركانس‌هاي بيش از يك هرتز و زمين سه بعدي در
فركانس‌هاي كمتر از 1هرتز است. همچنين انجام مدل‌سازي معكوس دو بعدي در مد TE+TMروي پروفيل ياد شده، نشان داد كه در
مركز پروفيل يك لايه با مقاومت ويژه بيش از 100اهم متر در سطح، منطبق بر واحد زمين‌شناسي آهك است. با افزايش عمق تا نزديك
500متر، يك ناحيه با مقاومت ويژه پايين‌تر از يك اهم متر ديده مي‌شود. از عمق 600متر و بيشتر، مقاومت ويژه مجدا افزايش يافته و به
بيش از 50اهم متر مي‌رسد. مقايسه تغييرات با مدل مورد انتظار مقاومت ويژه در مخازن زمين گرمايي نشان داد كه احتمالا لايه با مقاومت
ويژه كم، پوشش رسي روي مخزن زمين گرمايي بوده و سنگ‌هاي عميق‌تر از آن محدوده سنگ داغ داراي همرفت آب‌هاي گرم را نشان
مي‌دهند. همچنين تاثير گسل‌هاي مشخص شده در داده‌هاي مغناطيس‌سنجي، در مدل به دست آمده تاييد شد و گسل واقع در شرق محدوده
به عنوان گسل تغذيه كننده زمين گرمايي تشخيص داده شد.
شماره ركورد
219267
گرايش رشته تحصيلي
اكتشاف مواد معدني
دانشكده
مهندسي معدن
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان