بررسي ميزان تاب آوري دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال تحصيلي 1400-1401

رشت

مقدمه:. در سيستم آموزشي از دانشجويان پزشكي انتظار دارند فشارهاي رواني، رقابتي و جو پرفشار كاري را در تمام زمان ها و در بالاترين حد خود تحمل كنند. دانشجويان پزشكي نه فقط در عمل بلكه در حين آموزش هم بايد آماده چالش هايي باشند كه با آن روبرو ميشوند و سر بلند شدن در برابر اين چالش ها نيازمند تاب آوري در برابر آنهاست. در اين پژوهش ما قصد داريم تا به بررسي ميزان تاب آوري دانشجويان پزشكي در مقاطع مختلف بپردازيم. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه ي تحليلي- مقطعي، جامعه آماري 216 نفر از دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال تحصيلي 1401-1400 به روش نمونه گيري در دسترس و غير تصادفي انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه تاب¬آوري كونور و ديويدسون (Connor and Davidson Resilience Scale) تاب اوري دانشجويان پزشكي سنجش گرديد. نتايج: آناليز داده ها با استفاده از آزمون هايt-دو نمونه ي مستقل(Independent samples t-test و آناليز واريانس(ANOVA) ) براي متغيرهاي دموگرافيك و براي بررسي همبستگي خطي بين معدل و تعداد سال هاي تحصيل با نمره ي تاب آوري از آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن (Spearman correlation) نشان داد كه دانشجويان پزشكي داراي سطح بالايي از تاب آوري بوده و همچنين بين تاب آوري و سن، جنسيت، وضعيت تاهل، محل سكونت، وضعيت تحصيلي و مقطع تحصيلي رابطه ي معناداري وجود ندارد. نتيجه¬گيري: يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان از تاب آوري بالايي برخوردار مي باشند كه در اين مورد نظر پژوهشگران بر اين است كه دانشجويان پزشكي به خودي خود از بين افراد با تاب آوري بالا انتخاب شده و در محيط هايي هستند كه سبب افزايش تاب آوري آنها ميشود و به همين دليل تاب آوري بالايي دارند.

219629

علوم پزشكي گيلان