بررسي ميانگين قطرهاي مينيمم و ماگزيمم وريد اجوف تحتاني در حين دم و بازدم، و شاخص جمع شدگي با استفاده از سونوگرافي در كودكان با حجم نرمال داخل عروقي مراجعه كننده به بيمارستان 17 شهريور رشت

رشت

شماره ثبت: 2638 عنوان: بررسي ميانگين قطرهاي مينيمم و ماگزيمم وريد اجوف تحتاني در حين دم و بازدم، و شاخص جمع شدگي با استفاده از سونوگرافي در كودكان با حجم نرمال داخل عروقي مراجعه كننده به بيمارستان 17 شهريور رشت اساتيد راهنما: دكتر حميد بادلي، دكتر گلناز مرتاض استاد مشاور: دكتر زهرا عطركار روشن پژوهش و نگارش: شبنم آقاجان پور- مژگان پژمان چكيدهزمينه و هدف: آگاهي از حجم داخل عروقي به عنوان يك عامل تعيين كننده وضعيت هموديناميك بيماران بد حال، از اهميت بالايي برخوردار است. تكنيك هاي قابل اعتماد جهت اندازه گيري حجم داخل عروقي اغلب تهاجمي بوده و علاوه بر خطرات احتمالي و هزينه هاي زياد، باعث تاخير زماني قابل توجه‌اي در شروع درمان مي گردد. فلذا اين مطالعهبا هدف تعيين ميانگين اقطار وريد اجوف تحتاني در حالت مينيمم و ماكسيمم و شاخص جمع شدگي با استفاده از سونوگرافي در كودكان يوولميك و ارتباط آن با متغيرهاي بدني انجام گرديد. مواد و روش ها: در اين مطالعه تحليلي مقطعي، معيار ورود شامل كودكان 4 هفته تا 12 سال يوولوميك بود. قطر IVC (inferior vena cava) دقيقاً نزديك به ورودي دهليز راست اندازه گيري شد كه تقريباً 5/0 تا 3 سانتي متر از دهليز راست قرار دارد. حداكثر و حداقل قطر IVC به ترتيب با استفاده از M-mode در مرحله بازدم و دم چرخه تنفسي اندازه گيري شد. شاخص جمع شدگي (collapsibility index) از طريق اختلاف بين قطر حداكثر (بازدم) و حداقل (دم) IVC تقسيم بر حداكثر قطر IVC نيز محاسبه شد. براي بررسي اهداف تحليلي در صورت برقراري فرض هاي مربوطه آزمون هاي t- مستقل (Independent t-test)، همبستگي پيرسون (pearson correlation) و در صورت عدم برقراي فرض ها از آزمون من ويتني (Mann Whitney test ) و همبستگي اسپيرمن(Spearman correlation) استفاده شد. نرم افزار مورد استفاده spss نسخه 24 بود .سطح معناداري در تمام آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: جامعه پژوهش حاضر شامل 534 كودك عادي با حجم نرمال داخل عروقي كه 297 نفر پسر و 237 نفر دختر بودند و ميانگين سني 22/3 ± 77/6 سال داشتند. بيشترين فراواني مربوط به رده 9-6 سال با 175 نفر بود. ميانگين وزن در كودكان مورد مطالعه 56/12 ± 25 كيلوگرم بود. ميانگين قد در كودكان مورد مطالعه 24/0 ± 19/1 متر بود. BMI در كودكان مورد مطالعه 27/4 ± 70/16 كيلوگرم بر متر مربع بود. ميانگين قطر IVC ماكزيمم در هنگام بازدم 70/4 ± 26/5 و ميانگين قطر IVC مينيمم در هنگام دم 89/2 ± 96/2 ميلي متر اندازه‌گيري شد. ميانگين شاخص جمع پذيري در مطالعه حاضر 13/0 ± 5/0 به دست آمد. در اين مطالعه نشان داده شد كه اندازه‌گيري‌هاي سونوگرافي قطر IVC هنگام بازدم برخلاف قطر IVC هنگام دم به طور معني‌داري با سن، وزن، قد همبستگي مثبت داشت. بطوري كه با افزايش وزن، قد و سن، قطر IVC هنگام بازدم افزايش مييابد. همچنين ميانگين شاخص جمع شدگي IVC با متغيرهاي سوماتيك نظير سن، قد، وزن و BMI ارتباط مستقيم و معنادار داشت. نتيجه گيري: نتيجه گيري: وضعيت حجم داخل عروقي يك پارامتر مهم قابل اهميت در بيماران به ويژه در اطفال است. اندازه گيري اولتراسوند IVC ، مي‌تواند بينشي در مورد هموديناميك فرد به روشي سريع و غيرتهاجمي ارائه دهد و بر تصميم گيري باليني تأثير بگذارد. داده‌هاي مربوط به IVC در كودكان نرموولميك سالم ممكن است با ارائه اندازه‌هاي معيار به پزشكان در ارزيابي وضعيت مايع در كودكان بيمار كمك زيادي كند. واژگان كليدي: وريد اجوف تحتاني، سونوگرافي، كودكان

220022

علوم پزشكي گيلان