ساخت غشاي نانوكامپوزيت پلي يورتان-Mxene به منظور بهبود كارآيي آن ها در جداسازي دي اكسيد كربن

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي شيمي

كارشناسي ارشد

امروزه مشكلات گرمايشي زمين بشر را به فكر پيدا كردن راهكاري براي كنترل آن فرو برده است. پلي(يورتان-اوره) در ساختار خود، از دو قسمت سخت يورتان-اوره و نرم اتري و يا استري تشكيل شده است. تراوايي گاز از قسمت هاي نرم پلي يورتاني انجام مي¬شود و قطعات سخت مانعي براي تراوايي هستند. در اين كار از نانو صفحات مكسن به منظور بهبود كارايي در غشاهاي زمينه مركب پلي(يورتان-اوره) استفاده شد. تراوايي گازهاي كربن¬دي¬اكسيد، متان، نيتروژن و اكسيژن توسط غشاهاي زمينه مركب پلي(يورتان-اوره)-مكسن با تركيب درصدهاي 1/0، 075/0 و 05/0٪ در فشار 4 بار مورد بررسي قرار گرفت. در اين كار ابتدا پلي(يورتان-اوره) به روش دو مرحله¬اي سنتز شد و غشاي كامپوزيتي از نانوصفحات مكسن و پلي(يورتان-اوره) ساخته شد. غشاهاي ساخته شده توسط آزمون هاي FTIR و XRD مطالعه شدند. نتايج آزمون¬هاي شناسايي، بهبود در مورفولوژي را با اضافه كردن نانو صفحات مكسن به پلي(يورتان-اوره) نشان مي¬دهد و نتايج آزمون FTIR حاكي از افزايش جدايي¬فازي در غشاي زمينه مركب است و همچنين نتايج آزمون تراوايي نشان مي¬دهد با اضافه كردن نانو صفحات مكسن تراوايي و گزينش-پذيري بهبود پيدا مي¬كند. بيشترين تراوايي كربن¬دي¬اكسيد با مقدار 24/175 در غشاي پلي(يورتان-اوره)-مكسن 0.075٪ با 8/24٪ بهبود نسبت به غشاي خالص و همچنين بيشترين گزينش¬پذيري كربن¬دي¬اكسيد به نيتروژن با مقدار 1/27 در غشاي پلي(يورتان-اوره)-مكسن 0.05٪ با 7/38٪ بهبود نسبت به غشاي خالص مشاهده شد.

220260

مهندسي شيمي

مهندسي شيمي

دانشگاه صنعتي اصفهان