• عنوان

    طراحي و حل يك مدل يكپارچه زنجيره ي امداد بشردوستانه با درنظرگرفتن قابليت اطمينان و محدوديت بودجه در دوران پاندمي كوويد 19

  • نويسنده اصلي

    صيف، عرفان

  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
  • رشته تحصيلي
    مهندسي صنايع
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    بلاياي طبيعي هر ساله خسارات جاني و مالي زيادي را به زندگي بشر تحميل مي‌كنند. بــا وجـــود يــك سيستم مديريت بحران منسجم و علمي در كشور كه بتواند با پيش‌بيني و شناسايي از بروز و وقوع بحران‌ها جلوگيري نمايد و در صورت بــروز بحران بتواند با اولويت‌بندي، برنامه‌ريزي، سازمان‌دهي، هدايت، رهبري و كنترل، فعاليت‌هاي لازم براي هدايت و مهار بحران و بازسازي بعد از وقوع بحران را با موفقيت به انجام برساند، مي‌توان اميدوار بود كه بسياري از بحران‌ها قبل از وقوع، پيش‌بيني و مهار شود يا در صورت وقوع، عواقب ناشي از آن به حداقل ممكن كاهش يابد. با شيوع همه‌گيري كوويد19 در جوامع، تلفات و خسارات زيادي به زندگي بشر تحميل شده‌است كه زندگي عادي افراد را با چالش مواجه كرده‌است. در صورت وقوع بلاياي طبيعي در زمان شيوع بيماري‌هاي همه‌گير مانند ويروس كوويد19، مشكلات در زمينه‌ي كنترل شيوع همه‌گيري افزايش يافته و فرايند امدادرساني به مناطق آسيب‌ديده نيز با پيچيدگي‌هاي فراواني از جمله چگونگي موازنه‌ي اهداف ميان كمترين تعداد مبتلايان به بيماري و پوشش‌دهي تقاضا براي تخليه و اسكان‌ حادثه‌ديدگان روبه‌رو مي‌شود، بنابراين طراحي مدلي كه بتواند قبل از اقدام عملياتي در منطقه‌ي آسيب‌ديده، اطلاعات جامعي پيرامون مواردي همچون اسكان افراد حادثه ديده، توزيع اقلام امدادي، روند تخليه‌ي مصدومان و تعداد و نوع وسايل نقليه‌ي امدادي در اختيار تصميم‌گيران قرار دهد، ضروري است زيرا مي‌تواند به كاهش تلفات ناشي از بلايا منجر شود. با توجه به موارد اشاره شده و همچنين وجود شكاف در بررسي وقوع يك بلاي طبيعي همزمان با دوران پاندمي، در اين پايان‌نامه يك مدل يكپارچه‌ي زنجيره‌ي امداد بشردوستانه، جهت بررسي وقوع يك بلاي طبيعي همزمان با دوران همه‌گيري كوويد 19 تحت عدم قطعيت فازي با درنظرگرفتن تسهيلات پشتيبان و محدوديت بودجه با اهداف كمينه كردن هزينه‌هاي لجستيكي و كمينه‌كردن مجموع ارتباطات فيزيكي افراد با يكديگر كه منجر به كاهش شيوع ويروس مي‌گردد، ارائه مي‌شود. در گام بعد به‌منظور حل مدل از داده‌هاي مرتبط با فعال شدن گسل شمال شرق شهر اصفهان به‌عنوان مطالعه‌ي موردي استفاده مي‌گردد. نتايج حاصل از حل مدل نشان مي‌دهد كه افزايش بودجه‌ي وسايل حمل‌ونقل افراد و چادرهاي امدادي به ميزان 20 درصد و به‌دنبال آن فاصله‌گذاري فيزيكي مناسب در اين وسايل، كاهش ميزان ارتباطات فيزيكي افراد را به‌ميزان 14.2 درصد درپي دارد كه اين امر موجب كاهش احتمال شيوع ويروس در منطقه‌ي آسيب‌ديده مي‌شود.
  • شماره ركورد
    220735
  • گرايش رشته تحصيلي
    سيستم هاي كلان
  • دانشكده
    مهندسي صنايع و سيستم ها
  • دانشگاه
    دانشگاه صنعتي اصفهان