عنوان
مقايسه كمي ميزان آرتيفكت فلزي ناشي از ايمپلنتهاي دنداني در تصاوير stitch CBCT شده و تصاوير غير stitch(in vitro)
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
.مقدمه: با توجه به استفاده گسترده از تصاوير CBCT در درمانهاي مختلف دندانپزشكي و وجود طيف وسيعي از FOV در اين دستگاه يك راه براي دستيابي به FOV بزرگتر بدون نياز به صرف هزينه زياد براي دستگاه استفاده از تكنيك stitching است، در عين حال يكي از مشكلات استفاده از تصاوير CBCT در نواحي ايمپلنت بروز آرتيفكت فلزي ميباشد. لذا هدف از مطالعه حاضر مقايسه كمي ميزان آرتيفكت فلزي ناشي از ايمپلنتهاي دنداني در تصاوير stitch CBCT شده و تصاوير غير stitchاست.
مواد و روشها: مطالعه حاضر يك مطالعه مشاهدهاي-تحليلي ميباشد كه از 6 عدد بلوك استخواني حاوي ايمپلنت، 18 تصوير stitch و 18 تصوير غير stitch تحت شرايط اكسپوژر و سايز FOV يكسان تهيه گرديد و در نهايت اندازهگيريهاي كمي بر روي اين تصاوير توسط الگوريتم Canny edge detection انجام گرفت و با هم مقايسه گرديد. از نرمافزار SPSS22 و روشهاي آمار توصيفي و تست تحليلي Mann-Whitney U در سطح معنيداري P < 0.05 جهت آناليز دادهها استفاده شد.
نتايج: براساس نتايج به دست آمده ميزان آرتيفكت فلزي در تصاوير stitch و غير stitch تفاوت معناداري ندارد(P=0.88).
نتيجهگيري: با توجه به اينكه ميزان آرتيفكت فلزي در تصاوير stitch و غير stitch تفاوتي ندارد بنابراين به نظر نميرسد توليد آرتيفكت فلزي يك فاكتور محدودكننده براي استفاده از تصاوير stitchباشد و همچنين با توجه به اينكه مطالعات قبلي نشان دادند اندازهگيريهاي خطي در تصاوير stitchاز دقت كافي برخوردارند، در نتيجه استفاده از اين روش در نواحي شامل اجسام با چگالي بالا همچون ايمپلنت و با وجود بروز آرتيفكت در آنها براي دسترسي به FOVبزرگتر مفيد و كمك كننده است و پيشنهاد ميشود.
كليدواژهها: CBCT، Stitched CBCT، آرتيفكت فلزي
شماره ركورد
220970
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان