عنوان
بررسي اپيدميولوژيك موارد با شكستگي ديستال راديوس و عوارض و پيامد هاي درمان آن در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج در سال 1401
نويسنده اصلي
سليماني، الهام
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: شكستگي ديستال راديوس شكستگي رايج مچ دست مي باشد و به نظر مي رسد شيوع آن در سراسر دنيا در حال افزايش است .عوارض و پيامد هاي درمان اين شكستگي مي تواند در بعضي بيماران چالش برانگيز باشد. هدف كلي طرح تعيين وضعيت اپيدميولوژيك موارد با شكستگي ديستال راديوس و عوارض و پيامد هاي درمان آن در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج در سال 1401مي باشد.
روش كار: اين مطالعه به شيوه توصيفي-تحليلي از نوع كوهورت طولي بر روي 540 نفر از بيماران دچار شكستگي ديستال راديوس مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج در طي سال 1401 انجام شد.براي جمع آوري داده ها بر اساس تكست هاي ارتوپدي و همچنين مقالات علمي كه پيامد هاي اين نوع شكستگي ها را از جمله درد، محدوديت حركت، جوش خوردگي (بر اساس نتايج راديوگرافيك)،سندرم كمپلكس درد منطقه اي ،عوارض عصبي-عروقي ذكر كرده اند ، يك چك ليست تهيه شد و وجود يا عدم وجود اين پيامد ها ثبت گرديد. براي هر پيامد روش خاص ارزيابي آن پيامد استفاده شد . همچنين در چك ليست طراحي شده داده هاي دموگرافيك بيماران (سن، جنس ) و نوع شكستگي ذكر شده است. براي دسترسي به اطلاعات دموگرافيك بيماران به پرونده پزشكي آنان و براي دسترسي به تصاوير راديوگرافي بيماران به سامانه پكس و بايگاني بيمارستان مراجعه شد. دراين بررسي از بيماران رضايت آگاهانه اخذ شد و تمام موازين اخلاقي از جمله حفظ محرمانه اطلاعات بيماران مد نظر گرفته شده و از هرگونه مواردي كه منجر به ضايع شدن حقوق بيماران شود خودداري شد.
يافته ها: در مطالعه حاضر ، بازه سني بيماران مراجعه كننده با شكستگي ديستال راديوس بين 5 تا 100 سال با ميانگين سني 20±46.79 سال بوده است، زنان 55 درصد بيماران را با ميانگين سني 52.12 سال و مردان 45 درصد بيماران را با ميانگين سني 40.3 سال تشكيل مي دادند. بيشترين شيوع شكستگي در هر دو جنس در بازه سني 18 تا 65 سالگي (بزرگسالان) بود. درمطالعه حاضر نوع شكستگي ها بر اساس تقسيم بندي فرناندز مورد بررسي قرار گرفته است. شكستگي نوع خمشي، 67 درصد و شكستگي هاي نوع فشاري، تركيبي و برشي به ترتيب، 21.5، 8.9 ، 2.6 درصد موارد را شامل مي شود. .
مطالعه حاضر نشان داد روش درمان جراحي جااندازي بسته و پين گذاري از راه پوست با 85.6 درصد مرسوم ترين روش درمان شكستگي هاي ديستال راديوس در مركز بيمارستان كوثر در طي سال 1401 بوده است و درمان ها به روش غير جراحي ، اكسترنال فيكساتور و جااندازي باز به ترتيب 6.7 ،3.3 و 4.4 درصد را به خود اختصاص مي دهند . در مطالعه حاضر سندرم كمپارتمان و آسيب عصب مديان به عنوان عوارض كوتاه مدت در هيچ كدام از بيماران با شكستگي ديستال راديوس مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج در سال 1401،رخ نداده است
نتيجه گيري: در اين مطالعه زنان بيشتر از مردان دچار شكستگي ديستال راديوس شده بودند به ترتيب 55 درصد و 45 درصد. ميانگين سني بيماران 47.79 سال بوده است. در زنان بيشترين بروز در سنين ميانسالي و در مردان پيك شيوع به صورت دو قله اي و در سنين ميانسالي و نوجواني بوده است. با توجه به شيوع عارضه پوكي استخوان در سنين بالا و فعاليت فيزيكي بالاتر نوجوانان اين نتايج قابل توجيه و نتيجه گيري است.
67 درصد شكستگي ها ازنوع شكستگي هاي خمشي بودند و 85.6 درصد از شكستگي ها به روش جااندازي بسته درمان شدند. بعد از يك سال 94.6 درصد از بيماران بدون درد بودند.عارضه بد جوش خوردگي عارضه نسبتا ناشايعي با شيوع 0.3 درصد مي باشد .عوارض درد، محدوديت حركتي و عوارض عصبي-عروقي در طي پيگيري هاي يك ساله كاهش پيدا كرده بودند.و عارضه سندرم درد منطقه اي پيچيده در 4 نفر از بيماران با جنس زن اتفاق افتاده بود.
كلمات كليدي: شكستگي ديستال راديوس، شكستگي مچ دست، جااندازي بسته و پين گذاري از راه پوست، اكسترنال فيكساتور، جااندازي باز، سندرم درد منطقه اي پيچيده ،عدم جوش خوردن
شماره ركورد
222778
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
مهريار خادم، يدالله زارع زاده