عنوان
نقش پوشش سطح خاك بر ميزان هدر رفت خاك در زمين ريخت هاي شرق اصفهان
نويسنده اصلي
عادل نسب، مهدي
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
علوم و مهندسي آبخيز - سيلاب و رودخانه
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
باد يكي از عوامل مهم فرايند فرسايش خاك در مناطق خشك و نيمه خشك محسوب مي گردد. به دليل پوشش گياهي ضعيف و خاك آسيب پذير در اين نواحي، ذرات قابل انتقال خاك توسط باد حمل شده و منجر به ايجاد فرسايش بادي مي شود. پوشش سنگريزه موجود در سطح خاك هاي لخت و فاقد پوشش گياهي بر شدت فرسايش بادي تاثير مي گذارد . اين تحقيق به منظور بررسي تاثير پوشش سنگريزه اي بر شدت فرسايش بادي بوسيله دستگاه تونل باد انجام شد. به اين منظور 9 سطح ژئومرلوژي شامل؛ مخروط افكنه جوان، مخروط افكنه نسبتا متكامل، مخروط افكنه تكامل يافته، معدن گچ، دشت دامنه، معدن شن و ماسه، زمين كشاورزي، پلايا، دشت آبرفتي انتخاب و از هر سطح 3 نمونه خاك سطحي از عمق 0 تا 7 سانتيمتري برداشت گرديد. نمونه ها در تونل باد تحت تاثير باد با سرعت هاي حدآستانه و 2 واحد بيشتر از سرعت حدآستانه و يكبار هم 4 واحد بيشتر از سرعت حد آستانه قرار گرفتند و همچنين تيمار سنگريزه در 3 سطح پوشش سنگريزه اي شاهد، 15 و 30 درصد در نظر گرفته شدند و هر يك در سه تكرار انجام گرديدند. آزمايش ها به صورت فاكتوريل و در قالب طرح كاملا تصادفي با سه تيمار خاك، سرعت باد و سنگريزه اجرا گرديد. نتايج نشان دادكه با افزايش سرعت باد، شدت فرسايش افزايش مي يابد و همچنين افزايش درصد پوشش سنگريزه سطحي باعث كاهش ميزان شدت فرسايش بادي خواهد شد. بيشترين ميزان فرسايش در سرعت باد 5 متر بر ثانيه مربوط به خاك شاهد(فاقد سنگريزه) پلايا بود وكمترين ميزان آن در سرعت 7متر برثانيه، دشت آبرفتي مي باشد. ميزان هدررفت خاك از 1/200kg/m2تا 9/200kg/m2به ترتيب براي سطوح دشت آبرفتي و پلايا مي باشد. همچنين خصوصيات فيزيكوشيميايي نمونه هاي خاك مورد اندازه گيري قرار گرفت. نتايج نشان مي دهد كه بالاترين درصد گراول مربوط به مخروط افكنه تكامل يافته با ميزان 75% مي باشد و كمترين آن به پلايا با ميزان 3% مربوط مي باشد. يافته هاي اين تحقيق اهميت در نظر گرفتن نقش پوشش سنگريزه در كنترل شدت فرسايش بادي را نشان مي دهد.
شماره ركورد
223198
گرايش رشته تحصيلي
آبخيزداري
دانشكده
مهندسي منابع طبيعي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان