• عنوان

    بررسي ارتباط وضعيت تغذيه اي و عادات غذايي با رفلاكس: يك مطالعه مقطعي از مطالعه كوهورت پرشين گيلان

  • محل تحصيل
    رشت
  • چكيده
    چكيده مقدمه: ريفلاكس معده به مري (GERD) يكي از شايع¬ترين بيماري¬هاي دستگاه گوارش مي¬باشد كه شيوع آن در بين جوامع مختلف از جمله ايران رو به افزايش است. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط وضعيت تغذيه¬اي و عادات غذايي با رفلاكس: يك مطالعه مقطعي از مطالعه كوهورت پرشين گيلان مي¬باشد. مواد و روش: در اين مطالعه مقطعي- تحليلي كه بخشي از مطالعه¬ي كوهورت پرشين مي¬باشد 10520 نفر از افراد مراجعه كننده به كوهورت از نظر ريفلاكس مورد بررسي قرار گرفتند. اين افراد به دو گروه مبتلا و غيرمبتلا تقسيم شدند. تعييين ريفلاكس با توجه به خوداظهاري فرد با پرسش سوالات در اين خصوص بود كه شامل: آيا تاكنون تشخيص بيماري ريفلاكس اسيد از معده به مري داشته¬ايد؟ تعيين شد. ﺟﻬﺖ ارزﯾﺎﺑﯽ و آﻧﺎﻟﯿﺰ وﺿﻌﯿﺖ درﯾﺎﻓﺖ ﮔﺮوه¬هاي ﻏﺬاﯾﯽ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن، از راﻫﻨﻤﺎي ﻫﺮم ﻏﺬاﯾﯽ اﯾﺮان ﺗﻮﺻﯿﻪ ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ وزارت ﺑﻬﺪاﺷﺖ و درﻣﺎن اﺳﺘﻔﺎده ﮔﺮديد. اطلاعات مربوط به گرم مواد غذايي از سامانه استخراج شده و براي هر ماده غذايي (گروه غذايي) به 4 گروه براساس (چارك بندي- Q) تقسيم شدند كه چارك اول بيش¬ترين مصرف ماده غذايي و چارك چهارم كم¬ترين مصرف را داشت. سپس اين افراد از نظر مشخصات دموگرافيك (سن، جنس، محل زندگي، وضعيت تاهل، مصرف سيگار، الكل، قليان، چاي، قهوه، اپيوم، BMI، WHR، شاخص ثروت، وضعيت تحصيلي، شغلي، مصرف داروها و عادات غذايي) و باليني (فعاليت فيزيكي، سابقه¬ي بيماري¬هاي زمينه¬اي) مورد مقايسه قرار گرفتند. داده¬ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 16 و STATA نسخه 17 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و سطح معني‌داري 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: از 10520 فرد مورد مطالعه، ميانگين سن شركت‌كنندگان برابر با 90/8 ± 52/51 سال و 3527 نفر (5/33 درصد) داراي سن بيش¬تر از 55 سال و 5633 نفر (5/53 درصد) زن بودند. شيوع GERD در كل شركت‌كنندگان برابر با 2/13 درصد بود. افراد مبتلا به GERD داراي ميزان تحصيلات بالاتر (035/0=P)، وضعيت اجتماعي- اقتصادي بالاتر (018/0=P)، نمايه توده بدني بالاتر (011/0=P)، نسبت دور كمر به دور باسن بالاتر (001/0> P) و فعاليت فيزيكي كم¬تر (001/0> P) بودند. نسبت زنان در افراد مبتلا به GERD بيش¬تر (001/0> P) و نسبت اشتغال در افراد مبتلا به GERD كم¬تر (001/0> P) بود. مصرف سيگار در افراد مبتلا به GERD در مقايسه با افراد غيرمبتلا به GERD كم¬تر بود (037/0=P). نسبت افراد مبتلا به پرفشاري خون در افراد مبتلا به GERD در مقايسه با افراد غيرمبتلا به GERD بيش¬تر بود (004/0=P). در مجموع، تعداد بيماري‌هاي همراه در افراد مبتلا به GERD در مقايسه با افراد غيرمبتلا به GERD بيش¬تر بود (001/0> P). مصرف داروهاي NSAIDs در افراد مبتلا به GERD در مقايسه با افراد غيرمبتلا به GERD بيش¬تر بود (به ترتيب، 001/0=P). با توجه به يافته‌ها، در بين تمامي متغيرهاي عادات غذايي مورد بررسي، تنها دماي سوپ، آش و ساير مواد غذايي آبكي و مايع در هنگام مصرف با داشتن GERD ارتباط داشت (010/0=P)، به طوري‌كه شيوع GERD در افرادي كه سوپ، آش و ساير مواد غذايي آبكي و مايع را با دماي سرد مصرف مي‌‌كردند بالاتر از ساير افراد بود. هم¬چنين و با توجه به آزمون كاي‌دو، ارتباط معني‌داري بين گروه¬هاي غذايي و ابتلا به GERD مشاهده نشد. نتيجه¬گيري: با توجه به شيوع بالاي GERD در اين جمعيت،ارايه آموزش¬هاي لازم در زمينه عوامل خطر به افراد، پيشگيري و درمان مناسب آن از اهميت ويژه¬اي بر خوردار مي¬باشد. كد اخلاق: 151 IR.GUMS.REC.1402. كليد واژه¬ها: وضعيت تغذيه¬اي، عادات غذايي، ريفلاكس گاستروازوفاژيال، كوهورت
  • شماره ركورد
    223619
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان