تاثير سنين گوناگون شيرگيري بر عملكرد و رفتار گوساله هاي شيري پرورش يافته در جايگاههاي جفتي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

علوم دام

كارشناسي ارشد

مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر سنين گوناگون شيرگيري بر عملكرد و رفتار گوسالههاي شيري پرورشيافته در جايگاههاي جفتي انجام شد. اين پژوهش با شمار چهلوهشت گوساله ماده هلشتاين )براي تيمار 1 با ميانگين سن 23 روز و وزن 76 / 3 ± 3 / 48 كيلوگرم، تيمار 2 با سن 72 / 22 و وزن 7 / 2 ± 65 / 48 كيلوگرم و تيمار 3 با سن 2 / 22 و وزن 5 / 3 ± 57 / 48 كيلوگرم( در قالب طرح كاملا تصادفي با تيمارهاي : 1 - سن شيرگيري 63 روزگي)شاهد( ، 2 - سن شيرگيري 77 روزگي 3 - سن شيرگيري 91 روزگي انجام شد. مصرف ماده خشك و اسكورهاي سلامت بهصورت روزانه اندازهگيري و يادداشت شدند. وزن بدن و رشد اسكلتي در آغاز آزمايش و روزهاي 63 ، 77 ، 91 ، 105 و 300 روزگي اندازهگيري شد. براي ارزيابي رفتار استرس در هنگام شيرگيري، 10 روز پس ازشيرگيري رفتار سر وصدا كردن بهصورت چشمي هنگام تغذيه شير گوسالهها در وعده صبح و عصر شمار صدا در هر دقيقه يادداشت شد )روزانه يك ساعت در وعده صبح و يك ساعت در وعده عصر(. دادهها در نرمافزار آماري SAS واكاري شدند. يافتههاي اين پژوهش نشان دادند ، وزن بدن گوسالهها در سنين 105 روزگي ) 01 / 0P< ( و كل دوره ) 03 / 0P< ( تحت تاثير تيمار قرار گرفت، به گونهاي كه تيمار آزمايشي 3 بيشترين وزن بدن را داشتند. افزايش وزن روزانه در دوره 91 تا 105 و كل دوره تحت تاثير اثر تيمارهاي آزمايشي قرار گرفت به گونه اي كه تيمارهاي 2 و 3 ، داراي بالاترين افزايش وزن روزانه در دوره 91 تا 105 روزگي و كل دوره بودند ) 03 / 0P< (. در تيمار 1 كمترين و تيمار 3 بيشترين مصرف ماده خشك كل ديده شد ) 05 / 0P< (. توليد سر و صدا در صبح، عصر و مجموع آن براي تيمار 1 بيشتر و براي تيمار سه كمتر بود ) 01 / 0P< (. همچنين تيمار 1 در سن 105 روزگي نسبت به دو تيمار ديگر داراي كمترين ارتفاع جدوگاه بود ) 05 / 0P< (. عرض هيپ و عرض پين، تيمار 1 در مقايسه با دو تيمار ديگر در روزهاي 105 ، 300 و كل دوره داراي پايينترين مقدار بود و اين تفاوت معنيدار در كل دوره آزمايشي نيز ديده شد ) 05 / 0P< .) تيمار 3 در 105 روزگي داراي بالاترين ارتفاع پين بود ) 01 / 0P< (. هنگام، تاثير معنيداري بر اسكور مدفوع داشت به گونهاي كه با افزايش هنگام اسكور مدفوع كاهش يافت ) 01 / 0P< ( گوسالههاي تيمار 1 داراي بالاترين اسكور تنفسي بودند ) 05 / 0P< (. برپايه يافتههاي بهدست آمده در پژوهش كنوني گوسالههاي تيمار 3 داراي وزن بدن، افزايش وزن روزانه، مصرف ماده خشك كل بالاتري بوده و از رشد اسكلتي بهتري برخوردار بودند. گوسالهها پس شيرگيري به مصرف استارتر روي ميآورند به همين دليل گوسالههايي كه زودتر شيرگيري شده بودند داراي مصرف استارتر بيشتري بودند اما داراي افزايش وزن يا مصرف ماده خشك بيشتري نبودند. همچنين آنها سر وصداي بيشتري توليد كردند و رشد اسكلتي ضعيفتري داشته و داراي بالاترين اسكور تنفسي بودند. بنابراين ميتوان گفت كه افزايش سن شيرگيري گوسالهها در جايگاههاي جفتي براي آنها بسيار سودمند است.

223758

تغذيه دام

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان