عنوان
بررسي تاثير مكمل ويتامين D بر بهبودي كودكان مبتلا به كوويد-19 بستري در بيمارستان: يك كارآزمايي تصادفي‌شده، دوسوكور، كنترل‌شده با دارونما
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: تغذيه ناكافي به دليل تاثير در ضعف سيستم ايمني بدن ، كه باعث افزايش ميزان عفونت ها و خطر مرگ و مير مي شود ، عاملي در بروز عفونت ويروسي محسوب مي شود. عفونت هاي ويروسي نياز به چندين ريز مغذي هايي مانند ويتامين A ، B ، C ، D ، Zinc و سلنيوم را افزايش مي دهد. بر اساس مطالعات، حدود 5/67 % از كودكان مبتلا به پنوموني در رده سني ماه3 تا 5 سال دچار كمبود ويتامين D بودند. در بيشتر مطالعات انجام شده ، تنها سطح ويتامين D در سرم خون بيماران كوويد-19 بررسي شده است و به ويژه در داخل كشور مداخلاتي در رابطه با نقش مكمل ها انجام نشده است. با توجه به اهميت موضوع، در اين پژوهش به بررسي مداخله با مكمل D در كودكان مبتلا به كوويد-19 پرداخته شد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه بيماران مبتلاي قطعي و محتمل كوويد-19 بستري در بيمارستان 17 شهريور رشت طي سال 1400 تا 14001 با روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند. بيماران بر اساس معيارهاي ورود و پس از تكميل رضايت نامه آگاهانه وارد مطالعه شدند. بيماران به صورت تصادفي در دو گروه شامل مداخله با ويتامين D و گروه كنترل با روش بلوك تصادفي وارد شدند. براي توليد ليست تصادفي از آدرس آنلاين (www.sealedenvelope.com) استفاده شد. گروههاي مورد مطالعه شامل گروه مداخله 1: دريافت ويتامين D با دوز 1000 IU به صورت روزانه ،گروه كنترل: دريافت پلاسيبو مي باشد. براي پنهان سازي نوع مداخله از روش پاكت هاي دربسته و شماره گذاري شده استفاده شد و بيماران تا پايان مطالعه با همان كد شناسايي شدند. اطلاعات بيماران شامل سن و جنس و سابقه بيماري و آزمايشات باليني بيمار در چك ليستي ثبت شد. در طول دوره بستري بيمار، آزمايشات باليني، فاكتورهاي التهابي ESR و CRP ، ميزان بهبودي/ مرگ و تغييرات هموديناميك بيماران ارزيابي شد.
نتايج: در هر دو گروه، ميانگين سن كودكان 6 سال بود. ارتباط معني داري از نظر وجود علامت باليني تب در كودكان مبتلا به كويد بين گروه مداخله (تجويز ويتامين D ) و گروه كنترل وجود داشت (002/0P= ). ميزان بروز تب در گروه مداخله بيشتر بود (90% در برابر 3/53 %). ميانگين مدت زمان لازم تا قطع تب و مدت زمان لازم تا قطع ديسترس تنفس( روز ) در گروه مداخله كمتر بود هر چند تفاوت بين دو گروه معنادار نبود. در رابطه با هيپوكسي و ديسترس تنفسي نتايج معناداري حاصل نشد. ميانگين مدت بستري در گروه مداخله با ويتامين D بيشتر بود اما تفاوت بين دو گروه معنادار نبود. هيچ موردي از عوارض جانبي يا مرگ در گروه مداخله مشاهده نشد.
نتيجه گيري: اگرچه در كودكان تحت مداخله با مكمل ويتامين D ميزان بروز تب بيشتر مشاهده شد اما مدت زمان لازم تا قطع تب و ديسترس تنفسي در كودكان كمتر بود. مطالعات بيشتر با هدف بررسي دوز كم و بالاي مكمل ويتامين D بر روي علائم كويد در كودكان پيشنهاد مي شود.
شماره ركورد
224337
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان