مقايسه پيامدهاي پس از عمل بيماران اسپونديلوليستزيس داراي و بدون ديابت، فشار خون و مصرف آسپرين در بخش جراحي مغز و اعصاب بيمارستان پورسينا رشت در سال 1398-1397

رشت

چكيده مقدمه: در بيماران مبتلا به اسپونديلوليستزيس، هردو رويكرد درماني كانزرواتيو و جراحي بر اساس stage بيماري مدنظر قرار مي¬گيرند، با اين¬حال علاوه¬بر ويژگي¬هاي تكنيكال جراحي و stage بيماري، ويژگي¬هاي زمينه¬اي بيماران نيز ممكن است بر روي پروگنوز درماني بيماران تاثيرگذار باشد. در اين راستا، برخي سواهد حاكي از بدتر بودن پروگنوز جراحي در بيماران ديابتي و هيپرتانسيو بوده و هم¬چنين درمان¬هاي طبي قبل از جراحي از قبيل داروهاي آنتي¬كواگولاتيو نيز ممكن است بر پروگنوز بيماري موثر واقع شوند. آنچه در مطالعه حاضر بدان پرداختيم، مقايسه پيامد باليني بيماران تحت جراحي در دو گروه بيماران ديابتيك/ هيپرتانسيو/ مصرف¬كننده آسپرين و بيماران بدون بدون اين فاكتورهاي خطر بود. روش كار: اين مطالعه از نوع مطالعات كوهورت بود. جامعه مورد مطالعه شامل بيماران مبتلا به اسپونديلوليستزيس در بخش جراحي مغز و اعصاب بيمارستان پورسينا رشت در سال 1398-1397 بودند كه از بين نمونه در دسترس انتخاب شده بودند. در كل، 65 بيمار ديابتي و هيپرتانسيو با مصرف آسپرين به¬عنوان گروه اول و بيماران فاقد ديابت، هيپرتانسيون و فاقد مصرف آسپرين به¬عنوان گروه دوم يا شاهد انتخاب شدند. پيامدهاي مورد بررسي شامل شدت درد راديكولر پيش از عمل و هم¬چنين بعد از عمل، ترشح مايع از ناحيه جراحي و ترميم زخم بود كه بر اساس مصاحبه با بيماران و معاينه فيزيكي محل جراحي تعيين گرديد. نتايج: در دو گروه مورد و شاهد، ميانگين نمره درد قبل از عمل به ترتيب برابر 18/1 ± 28/7 و 85/0 ±26/7 بود كه تفاوت معني¬داري بين دو گروه برقرار نبود (ارزش p برابر 932/0). اما ميانگين نمره درد بعد از عمل به¬ترتيب برابر 85/0 ± 26/5 و 96/0 ±97/2 بود كه در گروه نخست به¬طور معني¬داري فراتر از گروه شاهد بود (ارزش P برابر 001/0). در دو گروه مورد و شاهد، فراواني موارد ترشح از محل عمل به ترتيب برابر 8 مورد (3/12%) و 3 مورد (6/4%) بود كه با وجود تفاوت عددي از لحاظ آماري تفاوت معني¬داري مشاهده نشد (ارزش P برابر 115/0). در دو گروه مورد و شاهد، فراواني عدم بهبود زخم محل عمل به¬ترتيب برابر 13 مورد (0/20%) و 4 مورد (2/6%) بود كه در بيماران گروه مورد به¬طور معني¬داري بيشتر از گروه شاهد بود (ارزش P برابر 019/0). نتيجه¬گيري: در بيماران مبتلا به اسپونديلوليستزيس و كانديد درمان جراحي، وجود سابقه ديابت مليتوس، هيپرتانسيون و مصرف آسپرين، به پروگنوز بدتر بيماران شامل عدم بهبود درد و تاخير در ترميم زخم بيماران همراه خواهد بود. كليدواژه¬ها: اسپونديلوليستزيس، ديابت، فشارخون

224342

علوم پزشكي گيلان