مقايسه اثربخشي دو روش آموزشي بازي جدي و مبتني بر مسئله در رابطه با كاربرد طب انتقال خون در پرستاري كودكان بر دانش و مهارت تصميم‌گيري باليني دانشجويان پرستاري دانشكده پرستاري و مامايي شهيدبهشتي رشت

رشت

چكيده مقدمه: تزريق خون به روش صحيح و ايمن، شناسايي به موقع عوارض و انجام اقدامات مناسب، يك درمان نجات‌بخش در زندگي بسياري از كودكان بيمار است. از اين رو، برنامه‌ها و روش‌هاي آموزشي در دوران تحصيلي دانشجويان بايد به گونه‌اي طراحي شوند كه بتوانند دانشجويان پرستاري را به عنوان عضوي از اعضاي تيم مراقبتي-درماني آينده، جهت ارائه خدمت در اين موقعيت‌هاي باليني آماده كنند. لذا، پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي برنامه آموزش كاربرد طب انتقال خون در پرستاري كودكان به دو روش بازي جدي و مبتني بر مسئله بر دانش و مهارت تصميم‌گيري باليني انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين پژوهش نيمه‌تجربي، 76 دانشجوي مقطع كارشناسي پرستاري به روش دردسترس انتخاب، و به روش تصادفي‌سازي بلوكه‌اي در يكي از سه گروه بازي جدي، مبتني بر مسئله و كنترل تقسيم شدند. سپس، محتواي آموزشي در گروه مداخله اول، با استفاده از يك بازي جدي مبتني بر آزمون، به صورت غيرحضوري و در دو هفته، و در گروه مداخله دوم، به روش مبتني بر مسئله، به صورت حضوري و در دو جلسه ارائه گرديد. جهت جمع‌آوري اطلاعات، از يك ابزار پژوهشگر-ساخته روا و پايا استفاده شد كه يكبار قبل و يكبار دو هفته بعد از مداخله تكميل گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون تي‌زوجي، تحليل كوواريانس و آزمون تعقيبي بونفروني انجام شد. سطح معني‌داري آزمون‌ها كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: از نظر متغيرهاي فردي-تحصيلي، هيچ تفاوت آماري معني‌داري بين گروه‌هاي مورد مطالعه وجود نداشت (P>0/05). به عبارتي ديگر، سه گروه از نظر اين متغيرها تقريباً همگن بودند. در گروه بازي جدي، ميانگين نمرات هر دو متغير دانش (48/0±11/9 در مقابل 63/1±13/1) و مهارت تصميم‌گيري باليني (53/7±17/7 در مقابل 63/2±20/9)، و در گروه مبتني بر مسئله، ميانگين نمرات هر دو متغير دانش (50/7±11/0 در مقابل 57/3±13/5) و مهارت تصميم‌گيري باليني (58/1±16/1 در مقابل 74/9±20/2) به طور معني‌داري بعد از مداخله افزايش يافتند (P<0/05). ميانگين نمرات پس‌آزمون هر دو متغير دانش و مهارت تصميم‌گيري باليني در گروه بازي جدي، و تنها مهارت تصميم‌گيري باليني در گروه مبتني بر مسئله به طور معني‌داري بالاتر از گروه كنترل بودند (P<0/05). بين دو گروه مداخله، هيچ تفاوت آماري معني‌داري از نظر ميانگين نمرات پس‌آزمون متغيرهاي دانش و مهارت تصميم‌گيري باليني مشاهده نشد (P>0/05). نتيجه‌گيري: با توجه به اثربخشي هر دو روش آموزشي بازي جدي و مبتني بر مسئله بر بهبود دانش و مهارت تصميم‌گيري باليني دانشجويان پرستاري در رابطه با كاربرد طب انتقال خون در پرستاري كودكان، به برنامه‌ريزان آموزشي و اساتيد اين حرفه توصيه مي‌شود كه از اين دو روش يا تركيب آن‌ها با ساير روش‌هاي آموزشي در حوزه‌هاي مختلف آموزش پرستاري استفاده نمايند. كليدواژه‌ها: پرستاري كودكان، تصميم‌گيري باليني، انتقال خون، دانشجويان پرستاري، يادگيري مبتني بر مسئله، بازي و لوازم بازي.

224739

دانشگاه علوم پزشكي گيلان