بررسي ارتباط ناگويي خلقي و هوش هيجاني با فرسودگي شغلي پرستاران شاغل در مراكز آموزشي درماني شهر رشت در سال 1402-1401

رشت

چكيده مقدمه: فرسودگي شغلي هزينههاي زيادي به نظام سلامت تحميل مي‌كند؛ بنابراين شناسايي عوامل مرتبط با فرسودگي شغلي ضروري است. شناسايي ظرفيت توضيح تركيبي فرسودگي شغلي توسط ناگويي خلقي و هوش هيجاني مي‌تواند به پيش‌بيني فرسودگي شغلي در پرستاري كمك كند؛ بنابراين مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط ناگويي خلقي و هوش هيجاني با فرسودگي شغلي پرستاران شاغل در مراكز آموزشي درماني شهر رشت در سال 1402-1401 انجام شد. مواد و روش‌ها: اين پژوهش يك مطالعه مقطعي-تحليلي است كه بر روي 258 پرستار بيمارستان‌هاي شهر رشت صورت گرفت. روش نمونه‌گيري به‌صورت چندمرحله‌اي و در دسترس بود. ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه‌هاي مشخصات فردي-شغلي، ناگويي خلقي تورنتو، هوش هيجاني شات و فرسودگي شغلي مسلش بود. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري توصيفي و استنباطي تجزيه‌وتحليل شد. نتايج: از ميان ويژگي‌هاي فردي-شغلي، سن، سابقه كار كلي، سابقه كار در بخشي فعلي، تعداد فرزندان، سمت كاري، نوبت‌كاري و نوع استخدامي با تمامي‌هاي فرسودگي شغلي ارتباط معنادار داشتند. همچنين بين نمره كل ناگويي خلقي و هوش هيجاني با تمامي مولفه‌هاي فرسودگي شغلي ارتباط معنادار مشاهده شد. متغيرهاي فردي و شغلي مجموعاً 1/24% از واريانس فرسودگي عاطفي، 5/14% از واريانس مسخ شخصيت و 3/21% از واريانس موفقيت شخصي را تبيين كردند. همچنين ناگويي خلقي و هوش هيجاني نيز مجموعاً 2/8% از واريانس فرسودگي عاطفي، 2/18% از واريانس مسخ شخصيت و 9/15% از واريانس موفقيت شخصي را تبيين كردند. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد، ناگويي خلقي و هوش هيجاني پيش‌بيني‌كننده فرسودگي شغلي هستند؛ بنابراين لزوم توجه بيشتر به ويژگي‌هاي شخصيتي پرستاران نظير ناگويي خلقي و هوش هيجاني در تدوين راهبردهاي مناسب جهت مداخله و آموزش پرستاران كه موجب افزايش سلامت روان و آمادگي بيشتر آنان براي مقابله با مشكلات كاري و جلوگيري از بروز فرسودگي شغلي شود، احساس مي‌شود. كليدواژه¬ها: فرسودگي شغلي، ناگويي خلقي، هوش هيجاني، پرستار

225018

دانشگاه علوم پزشكي گيلان