عنوان
مقايسه اثر دكسمدتومدين و رمي فنتانيل در كاهش خونريزي جراحي سينوس پارانازال
نويسنده اصلي
مقسومي، نگين
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
بيهوشي
چكيده
زمينه و هدف: جراحي سينوس پارانازال به عنوان يك مداخله جراحي ايمن براي درمان سينوزيت مزمن، به كار گرفته مي‌شود. يكي از عوارض حين عمل جراحي سينوس پارانازال، خونريزي و كاهش ديد جراح بوده كه ميتواند ايمني و كارايي روش جراحي را به خطر بيندازد. هدف از انجام اين مطالعه مقايسه اثر دكسمدتومدين و رميفنتانيل در كاهش خونريزي و عوارض جراحي سينوس پارانازال بود.
مواد و روشها: در اين كارآزمايي باليني تصادفي سازي شده دوسوكور، 100 بيمار كانديد جراحي سينوس پارانازال با سن 18 تا 45 سال و وضعيت فيزيكي 1 و 2 انجمن بيهوشي آمريكا، كه اتاق عمل بيمارستان كوثر سنندج مراجعه كرده بودند، به صورت تصادفي در دو گروه دكس مدتوميدين و رمي فنتانيل تقسيم بندي شدند. پس از القاي بيهوشي به روش مشابه در هردو گروه، بيماران گروه اول دكس مدتوميدين با دوز 2/0 ميكروگرم/كيلو گرم درساعت و گروه دوم رميفنتانيل با دوز 25/0 ميكرو گرم /كيلوگرم در دقيقه بصورت انفويون دريافت كردند. متغيرهاي پايه، ميزان خونريزي، تغييرات فشارخون سيستوليك، دياستوليك و ضربان قلب در زمان‌هاي پايه، 15، 30، 45 و 60 دقيقه پس از القاي بيهوشي و همچنين درد دردورهي ريكاوري در هردو گروه با استفاده از آزمون¬هاي تي تست، كاي اسكوئر، تست دقيق فيشر و آناليز واريانس با اندازه هاي تكراري (RM ANOVA) ارزيابي شد.
يافته‌ها: متغيرهاي پايه، سن، جنس، شاخص توده بدني، زمان جراحي و علايم حياتي اوليه در گروه تفاوت معنيدار آماري نداشتند. حجم خونريزي در دو گروه دكس مدتوميدين و رمي فنتانيل تفاوت معني دار آماري نداشت (05/0<P). شدت خونريزي خفيف بر اساس طيف ليكرت، در گروه دكس مدتوميدين در مقايسه با گروه رميفنتانيل (بترتيب 76% و 56%) بصورت معني دار آماري بيشتر بود، درحالي كه خونريزي شديد در گروه دكس مدتوميدين در مقايسه با گروه رميفنتانيل (بترتيب 0% و 16%) كمتر بود (008/0=P). ميانگين فشار خون سيستوليك و دياستوليك در اكثر زمان¬ها، تفاوت آماري معنيدار نداشتند. ميزان درد بر اساس مقياس VAS در ريكاوري در گروه دكس مدتوميدين به صورت معني داري پايينتر ازگروه رميفنتانيل بود (001/0> P).
نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج بدست آماده در اين مطالعه، به نظر مي‌رسد كه اگرچه به صورت كلي، حجم خونريزي بين دوگروه تفاوت معني دار نداشت، اما شدت خونريزي و ديد جراحي بهتر در گروه دكس مدتوميدين مناسب‌تر بود. پاسخهاي هموديناميك در محدوده‌ي طبيعي كاهش يافته و دو گروه از نظر متغيرهاي هموديناميك تفاوت معني داري نداشتند. به نظر مي‌رسد استفاده از دكس مدتوميدين نسبت به گروه رمي فنتانيل دركنترل درد و احتمالاً آرامبخشي بيماران بهتر باشد.
واژگان كليدي: جراحي سينوس پارانازال، دكس مدتوميدين، رميفنتانيل، خونريزي
شماره ركورد
225055
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
بيهوشي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
بهزاد احسن، كريم ناصري