ارزيابي اختلالات اسكلتي عضلاني به روش (REBA) Rapid Entire Body Assessment در دانشجويان سال آخر دندانپزشكي و دندان‌پزشكان در سال 1401

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

مقدمه و هدف: ناراحتي هاي اسكلتي- عضلاني بخش عمده اي از بيماري هاي شغلي را درمحيط هاي كاري به خود اختصاص مي دهد؛ پيشگيري از بروز اين ناراحتي ها مستلزم ارزيابي و اصلاح وضعيت هاي كاري با استفاده از روشهاي تحليل شغلي علم ارگونومي مي باشد. بنابراين هدف از انجام مطالعه حاضر ارزيابي اختلالات اسكلتي عضلاني به روش (REBA) Rapid Entire Body Assessment در دانشجويان سال آخر دندانپزشكي و دندان‌پزشكان در سال 1401 بود. مواد و روشها: مطالعه حاضر مقطعي از نوع توصيفي –تحليلي بود. حجم نمونه مورد بررسي 80 نفر از دانشجويان و دندانپزشكان متخصص و عمومي شهر سنندج بودند. جهت جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك و نرم‌افزار Rapid Entire Body Assessment (REBA) استفاده شد. معيار ورود به مطالعه نداشتن مشكلات اسكلتي عضلاني ناشي از صدمه يا تصادف بود. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS ورژن 24 و آزمون هاي آماري همبستگي پيرسون، t-test و رگرسيون تجزيه و تحليل شدند. سطح معني داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. يافته ها: ميانگين سن 05/31 سال( انحراف معيار 97/7 ) ، ميانگين BMI 53/24( انحراف معيار 25/3 ) ، ساعت كاري 83/26 ساعت ( انحراف معيار 94/14 ) و سابقه كار 7/10 سال (انحراف معيار 76/6 ) بود. 60 درصد شركت كنندگان مرد و 40 درصد زن بودند. بيشتر شركت كنندگان 3/76 درصد به صورت نشسته كار مي كردند. دست غالب در 2/91 درصد دانشجويان و دندانپزشكان دست راست بود و 50 درصد شركت كنندگان دانشجوي سال آخر دندانپزشكي، 7/28 درصد دندانپزشك عمومي و 3/21 درصد دندانپزشك متخصص بودند. ميانگين نمره كل وضعيت كاري 2/6 با انحراف معيار 08/1 بود. وضعيت خطر كار در 8/88 درصد متوسط و در 2/11 درصد بالا بود. نتيجه ازمون ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه ارتباط معني داري بين نمره كل وضعيت كار با ميانگين ساعت كار وجود داشت. ارتباط معني داري بين نمره كل وضعيت كار دانشجويان و دندانپزشكان با شغل وجود داشت (05/0p<) اما با جنس، وضعيت كاري و دست غالب وجود نداشت (05/0p>) . تنها متغيري كه در آزمون رگرسيوني معني دار بود و نشان دهنده رابطه قوي با نمره كل بود شغل افراد بود. نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد براساس ارزيابي به روش REBA در دانشجويان ميزان خطر در 5/77 درصد متوسط و در 5/22 درصد بالا بود اما در 100 درصد دندانپزشكان سطح ريسك متوسط بود. در بين اندام هاي مختلف بدن كه مورد ارزيابي قرار گرفتند، سطح ريسك به ترتيب در گردن، تنه و آرنج بيشترين ميزان را به خود اختصاص داد. كليد واژه ها: اختلالات اسكلتي عضلاني، REBA، دندانپزشك

225150

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

كاوان يغموري، كمال الدين عابدي