بررسي شيوع و طبقه بندي invasive cervical resorption و برخي عوامل مرتبط با آن با استفاده از CBCT

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

مقدمه و هدف: Invasive cervical resorption(ICR)يك فرآيند پاتولوژيك چند عاملي است كه معمولا با آسيب غير قابل برگشت سمنتوم، عاج و گاهي اوقات ميناي دندان¬هاي دائمي مشخص مي¬شود. اين تخريب يك فرآيند تحليلي تهاجمي، Subepithelial و فوق استخواني است كه به تدريج منجر به جايگزيني ساختار دندان با بافت فيبروواسكولار و يا بافت فيبرواسئوس مي¬شود. درك عوامل مستععد كننده و الگوي تحليل در اين ضايعات به دندانپزشكان در تشخيص و درمان اين ضايعات كمك مي¬كند؛ بنابراين اين مطالعه با هدف بررسي شيوع، عوامل مستعد كننده و طبقه بندي سه بعدي ضايعات ICR با استفاده از تصاوير CBCT در شهر سنندج انجام شد. مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي از نوع توصيفي تحليلي بود. تعداد 877 تصوير CBCT از آرشيو يك مركز راديولوژي دهان، فك و صورت شهر سنندج جمع آوري شد. با استفاده از اين تصاوير دندان¬هاي مبتلا به ICR شناسايي شدند و تمامي دندان¬هاي موجود از لحاظ وجود ICR در نماي آگزيال با حداقل ضخامت مقطع و در صورت لزوم نماهاي كرونال و ساژيتال از ناحيه سرويكال تا اپيكال ريشه مورد بررسي قرار گرفتند. يافته ها: %56.21 از تصاوير در زنان و 43.89% در مردان بود. 72.73% از ضايعات در ماگزيلا و 27.27% در منديبل تشخيص داده شدند و شايعترين دندان¬هاي درگير دندان نيش و انسيزور اول ماگزيلا(27.27%) بودند. در طبقه بندي سه بعدي اين ضايعات در 54.55% موارد گسترش عمودي به يك سوم مياني ريشه، 27.27% گسترش به يك سوم كرونال و 18.18% گسترش به يك سوم اپيكال مشاهده گرديد؛ همچنين در بررسي گسترش پيراموني اين ضايعات در 63.64% موارد گسترش پيراموني بيشتر از 270 درجه، در 18.18% گسترش پيراموني بين 180 تا 270 درجه و گسترش پيراموني بين 90 تا 180 درجه و كمتر از 90 درجه به طور مساوي در 9.09% از ضايعات مشاهده گرديد؛ در 81.82% از ضايعات، درگيري كانال ريشه دندان مشاهده شده است و 18.18% از ضايعات محدود به عاج دندان بودند. 72.72% از ضايعات ICR داراي يك نقطه شروع بودند و در 28.28% از ضايعات دو نقطه شروع مشاهده شد. عوامل مستعد كننده در 72.72% از دندان¬هاي مبتلا عوامل مشاهده شدند و در 27.27% از موارد هيچ عامل دنداني مرتبط يا مستعد كننده وجود نداشت. درمان ريشه در 36.36% و ارتودنسي و ترميم به طور برابر در 18.18% از دندان¬هاي مبتلا مشاهده شدند. نتيجه گيري: براساس نتايج داده¬ها دندان¬هاي قدامي ماگزيلا شايعترين دندان¬هاي مبتلا بودند و درمان ارتودنسي، درمان ريشه و تروما از جمله عوامل مستعد كننده قابل توجه بودند. همچنين اين ضايعات به علت عدم ايحاد علايم باليني در مراحل اوليه، به طور معمول در مراحل انتهايي تشخيص داده مي¬شوند كه منجر به گسترش عمودي و پيراموني بيشتر تحليل و احتمالا درگيري كانال ريشه در زمان تشخيص مي¬شود

225543

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

محمد رستگار خسروي، سميرا خواجه