• عنوان

    بررسي فراواني مصرف سيگار و آمادگي ترك در بيماران تحت درمان آگونيست در مراكز درمان سومصرف مواد شهرستان رشت در سال 1401

  • محل تحصيل
    رشت
  • چكيده
    چكيده: مقدمه: موضوع دخانيات يكي از چالش برانگيزترين مسائل اجتماعي بهداشتي در جهان است كه تمامي كشورها و بالاخص كشورهاي جهان سوم را با تهديد جدي در حوزه سلامت عمومي و آسيبهاي اجتماعي مواجه ساخته است. با توجه به شيوع نسبتاً بالاي مصرف سيگار در ايران و نقش مضر آن در ايجاد بيماري‌هاي مختلف و افزايش ميزان مرگ و ميرو همچنين ارتباط بين مصرف سيگار و مصرف متادون و اينكه تا حال مطالعه ي مشابهي در ايران انجام نشده در مطالعه حاضر با هدف تعيين و بررسي فراواني مصرف سيگار و آمادگي ترك در بيماران تحت درمان آگونيست در مراكز درمان سومصرف مواد شهرستان رشت، انجام شد. روش اجرا: مطالعه حاضر يك مطالعه تحليلي مقطعي بوده است. نمونه گيري به روش خوشه اي و در دسترس و با ارائه پرسشنامه ي دموگرافيك و economy model به مصرف كنندگان آگونيست، با مراجعه به اداره معاونت درمان دانشگاه علوم پزشكي گيلان ليست مراكز MMTا اخذ شد. تقسيم بندي منطقه اي رشت از شهرداري اخذ شد.به نسبت تعداد مراكز در هر منطقه شهرداري،نمونه ها در هر منطقه تقسيم شد.سپس پرسشنامه‌ها در بسته هاي 30 عددي تقسيم شد و به صورت اتفاقي بسته ها بين مراكز هر منطقه توزيع شد.در داخل هر مركز نمونه گيري به صورت در دسترس آسان انجام شد.سپس پرسشنامه ها در حضور دستيار روانپزشكي توسط مراجعين واجد شرايط مركز تكميل شد. نتايج: در پژوهش حاضر اكثر افراد نمونه در رده سني 40 تا 60 سال قرار داشته، ميانگين سني نمونه ها برابر 72/15 ± 69/46 سال، كمترين سن 18 و بيشترين سن 90 سال بود. 33/87 درصد نمونه ها مرد بوده، اكثريت (70/55 %) ساكن شهر و اكثريت (70/55 %) متاهل بوده اند. از لحاظ سطح تحصيلات، اكثريت(33/63 %) زير ديپلم و 73/59 درصد شغل آزاد داشته اند. يافته ها نشان داد، 82/80 درصد از نمونه هاي مورد پژوهش در طول عمر خود سابقه مصرف سيگار داشته اند. از بين افراد داراي سابقه مصرف سيگار، اكثريت(23/76 %) بيش از 5 سال سيگار مصرف مي كرده و 92/54 درصد آن بين 10 تا 20 نخ سيگار در روز مصرف مي نموده اند. 67/38 درصد نمونه هاي مورد پژوهش در مرحله پيش تامل قرار داشته و تنها 33/7 درصد در مرحله عمل و مرحله حفظ و نگهداري قرار دارند. نتيجه¬گيري: با توجه به يافته هاي پژوهش حاضر مي توان گفت وجود برنامه اي مؤثر جهت پيشگيري از مصرف دخانيات كه بر روي تقويت مهارت هاي زندگي و ايجاد انگيزه هاي مثبت دروني جوانان و تقويت عوامل بيروني ارتباط و حمايت بيش تر اعضاء خانواده، تاكيد دارد، لازم به نظر مي رسد. كليدواژه: درمان نگهدارنده با متادون، ترك سيگار، نيكوتين
  • شماره ركورد
    226049
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان