عنوان
بررسي ارتباط جنسيت با پيامدهاي سوختگي در بيماران بزرگسال بستري در مركز آموزشي درماني ولايت رشت-شهريور 1399 لغايت پايان شهريور 1402
محل تحصيل
رشت
چكيده
زمينه و هد ف: با وجود پيشرفت¬هاي متعدد در درمان بيماران سوختگي كه منجر به بهبود پيش آگهي اين بيماران شده است، همچنان سوختگي سالانه مسئول ايجاد ناتواني و مرگ و مير در بين بيماران مي باشد و يافتن عوامل پيشگويي كننده¬ي مرگ و مير و تخمين پيش آگهي بيماران جهت اتخاذ سياست هاي صحيح ضروري مي باشد. با توجه به اين كه در خصوص نقش جنسيت در مرگ و مير ناشي از سوختگي اختلاف نظر وجود دارد هدف اين مطالعه بررسي تفاوت جنسيت در ميزان خطر مواجهه با آسيب هاي ناشي از سوختگي و نيز مشخصات و پيش آگهي آن است. در صورت تائيد فرضيه پژوهش با در نظر گرفتن متغيرهاي احتمالي موثر در تفاوت پيامدها و بقاء در دو گروه جنسي متفاوت و مداخلات درماني هدفمند براي كنترل آنها، مي توان در بهبود پيش آگهي گروه جنسيتي در معرض خطر تلاش نمود و همچنين و با در نظر گرفتن تاثير جنسيت و وضعيت هورمون هاي جنسي براي درمان در عرصه باليني بويژه بيماران سوختگي شود..
مواد و روش ها: اين پژوهش يك مطالعه گذشته نگر مي¬باشد كه در بيمارستان ولايت رشت بعنوان يك مركز آموزشي – درماني تخصصي سوختگي انجام شد و در آن به بررسي نقش جنسيت در كليه سوختگي هاي منجر به بستري از شهريور سال 1399 تا شهريور سال1402 پرداختيم. در اين مطالعه كليه پرونده هاي مصدومين ناشي از سوختگي در بازه زماني اشاره شده مورد بررسي قرار گرفته و در صورت داشتن معيارهاي ورود وارد مطالعه گرديد (جهت همسازن سازي دو گروه زن و مرد محدوده درصد سوختگي(20% ≥ TBSA≥ 60%)، بازه زماني سني 18تا 55 سال ، درجه سوختگي 2 و 3 مشخص ضمن اين كه بيماران داراي بيماري زمينه اي شديد Class > Ⅲ ,Ⅳ ASA و دچار جاقي شديد (BMI>35kg/m2) از مطالعه حذف گرديد). اطلاعات لازم از پرونده¬ي بيماران سوختگي موجود در واحد HIS استخراج شده و وارد چك ليستي كه توسط پژوهشگر طراحي شد،ه ثبت شد.
يافته¬ها: نتيجه¬گيري: شايعترين عامل سوختگي در زنان، مايعات داغ و غذاي داغ است كه اين امر به علت فعاليت بيشتر زنان در پخت و پز و حضور بيشتردر آشپزخانه مي باشد اين عامل سوزاننده (مايعات داغ و غذاي داغ ) بعلت خاصيت سرازيري واز دست دادن گرما درطول مسير، سبب ايجاد سوختگي با وسعت بيشتر ودرجه كمتردر زنان مي شود .وضعيت ايمونولوژيكي زنان در مواجهه با سوختگي يكي از علل افزايش مورتاليته در آنها مي باشد. با توجه به افزايش خودسوزي در زنان مجرد ،انجام مشاوره هاي روانشناسي وشناخت علل وبرنامه ريزي جهت بهبود وضع يت روح ي روان ي ايشان م ي تواند سبب كاهش سوختگي با انگيزه خودسوزي در اين گروه گردد. ارائه آموزش هاي پيشگيرانه بويژه در حين آشپزي مي تواند كاهنده سوختگي وزمينه سازافزايش بقاي آنان پس از سوختگي در بررسي هاي آينده باشد.
شماره ركورد
226176
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان