بررسي فراواني اختلالات مفصل گيجگاهي فكي در بيماران مبتلا به اسكلروز سيستميك در استان گيلان

بندرانزلي

سابقه و هدف: بيماري اسكلروز سيستميك مي تواند باعث آسيب به ارگان هاي مختلف و همچنين عضلات و مفاصل از جمله مفصل TMJ شود. هدف اين مطالعه تعيين فراواني اختلالات مفصل گيجگاهي-فكي در بيماران مبتلا به اسكلروز سيستميك در استان گيلان در سال 1402 بود. مواد و روش ها: در اين مطالعه تحليلي-مقطعي 69 بيمار مبتلا به اسكلرودرمي با استفاده از معاينه باليني و پرسشنامه استانداردDC/TMD مورد بررسي قرارگرفتند. صداهاي مفصلي، انحراف در باز شدن منديبل، محدوديت حركت عمودي ، طرفي و قدامي منديبل ، سايش دنداني و تماس هاي سمت غيركارگر و تندرنس عضلات مورد ارزيابي باليني قرار گرفتند. سپس با استفاده از پرسشنامه نشانه هاي ذهني بر اساس ادعاي بيماران تكميل مي شد. براي آناليز داده هاي آماري از نرم افزار spss نسخه 26 استفاده شد و سطح معناداري 05/0 در نظر گرفته شد. يافته ها: ميانگين سن در افراد مورد بررسي 76/10 ± 26/52 سال بود. 6/82 درصد زن و مابقي مرد بودند. ميانگين مدت زمان بيماري در افراد مورد بررسي 95/6 ± 65/9 سال بود. ميانگين شدت بيماري در افراد مورد بررسي 17/8 ± 23/13 بود. 8/34درصد صداهاي مفصلي داشتند. 9/57 درصد انحراف فكي داشتند. ميانگين ميزان حركت طرفي فك در افراد مورد بررسي 18/4 ± 74/7 ميليمتر، ميانگين ميزان حركت قدامي فك در افراد مورد بررسي 05/3 ± 23/5 ميليمتر و ميانگين ميزان حركت عمودي فك در افراد مورد بررسي 68/9 ± 94/36 ميليمتر بود. 6/53 درصد سايش دنداني داشتند. 2/52 درصد تداخل سمت غيركارگر داشتند. 4/46 درصد درد در نواحي فك، شقيقه، داخل يا جلوي گوش سمت راست يا سمت چپ احساس مي كردند. نتيجه گيري: بيش از 60 درصد از بيماران مبتلا به اسكلروز سيستميك به اختلالات مفصل گيجگاهي فكي مبتلا بودند. بنابراين، اسكلرودرمي علاوه بر پيامدهاي پوستي و روماتولوژيك، در اختلالات TMJ نقش دارد و مي تواند باعث ايجاد درد دهاني-صورتي، محدوديت و انحراف حركت فك و تغيير عملكرد جويدن شود. واژگان كليدي: اسكلرودرمي، سيستميك اسكلروزيس، اختلال مفصل گيجگاهي-فكي

226466

علوم پزشكي گيلان