بررسي راهبردهاي سازگاري معنوي و عوامل مرتبط با آن در پرستاران بخش¬هاي ويژه مراكز آموزشي درماني شهر رشت در سال 1401

رشت

چكيده: مقدمه: بخش مراقبت ويژه يكي از پراسترس¬ترين محيط¬هاي كاري در پرستاري مي¬باشد. اين سطح از استرس مي¬تواند بر سلامت جسمي و رواني پرستاران و كيفيت مراقبت از بيماران تأثير بگذارد. با توجه به اينكه سازگاري معنوي يكي از متداول‌ترين و پايدارترين راهبردهاي سازگاري با استرس است؛ لذا اين پژوهش، با هدف تعيين راهبردهاي سازگاري معنوي و عوامل مرتبط با آن در پرستاران مراقبت¬هاي ويژه انجام شده ¬است. مواد و روش ها: اين پژوهش، از نوع تحليلي¬- مقطعي بود كه بر روي 240 پرستار شاغل در بخش¬هاي مراقبت ويژه¬ مراكز آموزشي درماني شهر رشت در سال 1401 و با روش سرشماري انجام شد. جهت سنجش سازگاري معنوي در آزمودني¬ها از پرسشنامه سازگاري معنوي(SCQ) استفاده شد. پايايي ابزار به روش آلفاي كرونباخ برابر 88/0 بود. داده¬ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 16 و با آمار توصيفي و استنباطي تجزيه و تحليل شد.(05/0=P) نتايج: يافته¬هاي اين پژوهش نشان داد كه اكثر پرستاران زن (8/90%)، متاهل (5/62%) و شاغل در بخش ICU بودند. اكثريت پرستاران نمره¬ سازگاري معنوي مثبت بالاتر از حد متوسط (نمره 3) داشتند. ميانگين نمره سازگاري معنوي مثبت در حيطه اجتماعي به صورتي معني‌دار بالاتر از ساير حيطه‌ها بود (001/0>P). با افزايش سابقه كار پرستاران در بخش‌هاي مراقبت ويژه، نمره كل سازگاري معنوي منفي آنها به صورتي معني‌دار كاهش يافت. نتيجه گيري: يافته‌ها نشان داد كه رفتار اجتماعي مثبت، اصلي‌ترين راهبرد سازگاري معنوي مورد استفاده پرستاران است. يافته¬ها مي¬تواند به مديران پرستاري بخش¬هاي مراقبت ويژه كمك كند تا ساير راهبردهاي معنوي مثبت را براي به حداقل رساندن استرس تقويت كنند. كليد واژه¬ها: معنويت، مهارت سازگاري، پرستاري مراقبت¬هاي ويژه، واحد مراقبت¬هاي ويژه

226743

دانشگاه علوم پزشكي گيلان