عنوان
بررسي الگوي سو مصرف مواد و عوامل مرتبط با آن در بين زندانيان در ايران با استفاده از نتايج دو مطالعه ملي در سال هاي 1395-1394
نويسنده اصلي
سعادت، هما
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: سوء مصرف مواد در زندانيان به عنوان چالشي براي بسياري از كشورهاي جهان، اتلاف بزرگ سرمايه هاي انساني و مالي است كه هزينه هاي بهداشتي و آسيب هاي اجتماعي متعددي را به جوامع تحميل مي كند. هدف از مطالعه حاضر بررسي الگوي سو مصرف مواد و عوامل مرتبط با آن در بين زندانيان در ايران با استفاده از نتايج دو مطالعه ملي در سال هاي 1395-1394مي‌باشد.
مواد و روش كار: اين مطالعه به‌صورت مقطعي از نوع توصيفي-تحليلي بود و جامعه موردبررسي جمعيت كليه زندانيان ايران در سال 1395 و 1394 در زمان مطالعه بود. داده‌هاي اين مطالعه از دو بررسي ملي اخذ شد. داده‌ها بر اساس اهداف اين مطالعه استخراج شد و وارد نرم‌افزار شد و بر اساس اهداف آناليز شد. جامعه آماري شامل كليه زندانيان ايراني بود كه در زمان مطالعه در زندان بودند. با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي چندمرحله‌اي، آزمودني‌ها انتخاب شد. در اين مطالعه 11986 زنداني از زندان هاي 19 استان به‌طور تصادفي انتخاب شدند. اطلاعات پس از تكميل به‌صورت كدبندي وارد نرم‌افزار SPSS-24 و تجزيه تحليل شد.
نتايج: نتايج نشان داد كه در كل زندانيان 8723 نفر (72.7%) با بيشترين فراواني داراي سابقه مصرف مواد مخدر، 3213 نفر (29.9%) داراي سابقه تزريق مواد مخدر و 449 نفر (31.7%) داراي سابقه تزريق مشترك بودند. در كل زندانيان تعداد 11617 نفر مرد و ميانگين سني شركت كنندگان در مطالعه 9.827±36.03 سال بود. شيوع سوء مصرف مواد مخدر در سال 1394 و سال 1395 در مردان بيشتر از زنان بوده است. در سال 1394 در گروه سني كمتر از 25 سال و در سال 1395 در گروه سني بيشتر و مساوي 45 سال نسبت به ساير گروه‌هاي سني بيشتر بود. در سال‌هاي 1394 و 1395، فراواني سوء مصرف مواد مخدر در ميان افرادي كه سابقه حبس نداشته‌اند بالاتر بود، با ميانگين فراواني 75.41٪ )در سال 1394 (و 71.9٪ )در سال 1395( .با اين حال، در سال 1395، افرادي با مدت حبس بيش از 5 سال نيز فراواني بالايي از مصرف مواد مخدر داشته‌اند، با ميانگين فراواني 70.6٪.. شيوع سوء مصرف مواد مخدر در زندانيان داراي سابقه مصرف مواد مخدر، سابقه تزريق مواد مخدر و زندانيان داراي سابقه خالكوبي بيشتر بوده است.
نتيجه‌گيري: سومصرف مواد در ميان زندانيان ايراني بالا است. ضرورت دارد كه مداخلات مناسبي در اين زمينه صورت گيرد. با توجه به اهميت بالاي سومصرف مواد مخدر در ميان جمعيت زندانيان در برنامه ريزي براي طراحي برنامه ي مناسب درمان و همچنين پيشگيري از ابتلا به سوئ مصرف مواد در زندان هاي كشور اهميت به مسائلي همچون مدت زمان حبس، سن افراد مصرف كننده مواد مخدر، ميزان تحصيلات، جنسيت و نوع ماده مصرفي اين افراد بايد مدنظر گرفته شود و بهتر است كه از يك برنامه مشابه و يكسان براي تمام افراد اين گروه استفاده نگردد.
كلمات كليدي: مصرف مواد مخدر، هپاتيت B؛ هپاتيت C؛ زندان، ايران
شماره ركورد
227083
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
قباد مرادي