اثر‌‌بخشي طرحواره‌‌‌‌درماني ذهنيت‌مدار بر باورهاي محدودكننده انتخاب همسر، انتظار از ازدواج و معيارهاي همسر‌گزيني دختران در آستانه ازدواج شهر اصفهان

كارشناسي ارشد

هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر‌‌بخشي طرحوارهدرماني ذهنيتمدار بر باورهاي محدودكننده انتخاب همسر، انتظار از ازدواج و معيارهاي همسرگزيني دختران در آستانه ازدواج شهر اصفهان بود. طرح پژوهشي نيمهآزمايشي از نوع پيشآزمون- پسآزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه دختران در آستانه ازدواج شهر اصفهان در سال 1402 بود كه از طريق فضاي مجازي جهت شركت در پژوهش اطلاع رساني شدند. روش نمونهگيري بهصورت دردسترس و داوطلبانه بود. از ميان افراد داوطلب 30 نفر بر اساس ملاكهاي ورود به پژوهش انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه كنترل (15 نفر) و آزمايش (15 نفر) گمارده شدند. بهمنظور سنجش متغيرهاي پژوهش، پيش از شروع مداخله (پيشآزمون) و در انتهاي مداخله (پسآزمون) از پرسشنامههاي باورهاي محدودكننده انتخاب همسر (MSCB)، انتظار از ازدواج (MES) و همسر‌گزيني (MSI) استفاده شد. اعضاي گروه آزمايش تحت مداخله طرحوارهدرماني ذهنيتمدار قرار گرفتند درحالي كه گروه گواه مداخله‌اي دريافت نكردند. بهمنظور تحليل دادههاي پژوهش از تحليل كوواريانس تكمتغيري و چندمتغيري استفاده شد. يافتهها نشان داد كه طرحوارهدرماني ذهنيت مدار بر باورهاي محدودكننده انتخاب همسر و مؤلفههاي يكي و تنها يكي و اطمينان كامل و بر مؤلفههاي انتظار از ازدواج (واقعگرايانه، ايدهآلگرايانه) و بر فرآيند جبران انواع طرحوارهها (در همسر‌گزيني) در گروه آزمايش در مرحله پسآزمون تأثير داشته است و اين تغييرات از نظر آماري معنادار هستند (P<0/05). همچنين يافتهها حاكي از عدم اثر‌‌بخشي طرحوارهدرماني ذهنيتمدار بر باورهاي محدودكننده (آسانبيني، متضادجويي و آرمانگرايانه)، انتظارات بدبينانه و فرآيند تداوم طرحوارهها (در همسر‌گزيني) بود. با توجه به يافتههاي بهدست آمده در اين پژوهش، چنين نتيجه گيري ميشود كه طرحوارهدرماني ذهنيتمدار ميتواند جهت تعديل برخي از مؤلفههاي باورهاي محدودكننده انتخاب همسر، انتظار از ازدواج و معيارهاي همسرگزيني مورد استفاده قرار گيرد.

227289

دانشگاه اصفهان

سميه جابري

مشاوره خانواده

مريم فاتحي زاده