الگوي ساختاري ارتباط بين سبك‌هاي دلبستگي مثلث سازي با والدين و همسر سابق خود متمايزسازي و انسجام خانواده در زنان با تجربه‌ي ازدواج مجدد

مشاوره گرايش مشاورهي توانبخشي

10/20/2021 12:00:00 AM

پژوهش حاضر با هدف بررسي ارتباط بين سبك¬هاي دلبستگي (ايمن، اجتنابي و دوسوگرا)، مثلث¬سازي با والدين، مثلث¬سازي با همسر سابق و خودمتمايزسازي با انسجام خانواده در زنان با تجربه¬ي ازدواج مجدد انجام گرفته است. روش پژوهش مورد استفاده توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش كليه زنان با تجربه¬ي ازدواج مجدد پس از طلاق در استان¬هاي اصفهان و يزد بوده است كه 141 نفر از آنان، به روش نمونه گيري دردسترس انتخاب شدند. به منظور جمع¬آوري داده¬هاي اين پژوهش از پرسشنامه دلبستگي هازن و شيور(1987)، تمايزيافتگي خود (DSI)، مقياس روابط مثلثي (TRA)، مقياس انسجام سازمان¬يافته خانواده فيشر (1992) و مقياس مثلث¬سازي با همسر سابق ساخته شده توسط محقق استفاده شد. داده¬ها با استفاده از spss-22 جهت بررسي نرمال بودن توزيع آماري و الگويابي معادلات ساختاري به روش حداقل مربعات جزئي با نرم افزار PLS Smart ورژن 3، مورد تحليل قرار گرفت. نتايج بدست آمده نشان داد سبك¬هاي دلبستگي اجتنابي، مثلث¬سازي با والدين و مثلث¬سازي با همسر سابق به طور منفي با انسجام خانواده ارتباط دارند. سبك دلبستگي دوسوگرا در جهت منفي با خودمتمايزسازي و در جهت مثبت با مثلث¬سازي با والدين، سبك دلبستگي اجتنابي و اضطرابي در جهت منفي با مثلث¬سازي با همسر سابق در اتباط است. همچنين، اثر غير مستقيم سبك دلبستگي اجتنابي و دوسوگرا بر انسجام خانواده از طريق مثلث سازي با همسر سابق معنادار است. براساس نتايج بدست آمده سبك¬هاي دلبستگي اجتنابي و اضطرابي و مثلث¬سازي با همسر سابق پيش¬بين هاي مهمي براي انسجام خانواده زنان با تجربه ازدواج مجدد است.

227453

دانشگاه اردکان

رضاپور ميرصالح ياسر