بررسي ويژگي¬هاي دموگرافيك، يافته¬هاي باليني و آزمايشگاهي در مسمومين با جونده¬كش¬ها در بيمارستان رازي رشت در سال 1401

رشت

چكيده مقدمه: مسموميت¬ها يكي از اصلي¬ترين علل مراجعه به اورژانس¬ها هستند. بنابه گزارشات سازمان جهاني بهداشت (WHO)، درحال حاضر جزو مشكلات قابل توجه بهداشت عمومي است. جونده¬كش¬ها دسته اي از سموم شيميايي هستند كه به منظور كشتن جونده¬هاي كوچك استفاده مي¬شوند. اين جانوران اگرچه نقش حياتي در طبيعت دارند، اما كنترل جمعيت آن¬ها با توجه به نقش آن¬ها در انتقال بيماري¬ها و ضربه به صنعت كشاورزي، ضروري است. با توجه به اهميت مسموميت به عنوان يك مساله¬ي بهداشت عمومي و فراواني بيش¬تر آن در كشورهاي درحال توسعه، مانند ايران، و هم¬چنين تنوع عاملين مسموميت متفاوت و تابلوهاي باليني متعدد آن¬ها، ما برآن شديم كه به بررسي بررسي ويژگي¬هاي دموگرافيك، يافته¬هاي باليني و آزمايشگاهي در مسمومين با جونده¬كش¬ها در بيمارستان رازي رشت در سال 1401 پرداختيم. روش اجرا: اين مطالعه به صورت مقطعي توصيفي گذشته¬نگر، برروي تمامي مسمومين با جونده¬كش بستري شده دربخش مسموميت بيمارستان رازي رشت در سال 1401 صورت گرفت. جهت استخراج داده¬ها از پرونده¬هاي موجود، چك ليستي منطبق بر متغيرهاي مطالعه تنظيم شد كه شامل اطلاعات دموگرافيك شامل سن، جنس و محل سكونت (شهر/ روستا)، فصل وقوع مسموميت، مدت زمان بستري (روز)، سابقه¬ي اقدام به خودكشي قبلي، نوع جونده¬كش مصرفي، يافته¬هاي باليني، يافته¬هاي آزمايشگاهي و مرگ و مير باشد. نتايج: از بين 42 پرونده وارد شده به مطالعه، 26 بيمار زن (9/61%) بودند. بيش¬ترين گروه سني درگير، گروه سني 18-29 سال (7/35%) بود. 2/45% از بيماران اين مطالعه خانه¬دار بودند. از نظر فراواني محل سكونت، 1/88% از بيماران ساكن شهر بودند. 3/33% مسموميت¬ها در فصل بهار رخ داده بودند. از 42 بيمار مورد مطالعه، 4/21% سابقه خودكشي داشتند. بيش¬ترين فراواني بيماران به تفكيك نوع جونده¬كش مصرفي، 22 مورد (4/52%) جونده¬كش آنتي كواگولاني بود. شايع¬ترين شكايات بيماران، تهوع، ضعف و بي¬حالي و استفراغ بودند كه به ترتيب در 1/38%، 7/35% و 6/28% از بيماران مشاهده شدند. 7/85% از بيماران فاقد يافته باليني مثبت بودند. يك مورد (4/2%) از بيماران اين مطالعه فوت شدند. اغلب يافته¬هاي آزمايشگاهي بيماران در بازه طبيعي قرار داشت، به جز Alkaline Phosphataseكه در 6/64% از بيماران افزايش يافته بود و گازهاي خوني كه در 3/68% بيماران اسيدمي و در 5/9% آلكالمي داشتند. نتيجه¬گيري: شناخت بهتر الگوهاي مسموميت در يك منطقه جغرافيايي خاص مي¬تواند به تشخيص زودهنگام، مديريت بهتر باليني و كاهش عوارض و مرگ و مير ناشي از مسموميت كمك كند و با تدوين مقررات جهت آموزش همگاني و مديريت نحوه دسترسي عموم جامعه به جونده¬كش¬ها از بروز مسموميت¬هاي تصادفي و عامدانه بكاهد. كليد واژه: مسموميت، جونده¬كش¬ها، خودكشي، ضدانعقادهاي وارفاريني

227673

علوم پزشكي گيلان