عنوان
توسعه شاخص كيفيت سازهاي خط براي خطوط مترو
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
با افزايش حجم خطوط ريلي در كلانشهرها و از سوي ديگر محدوديتهاي بودجهاي در دورههاي بهرهبرداري، مديريت موثر داراييها بيش از پيش حائز اهميت ميباشد. به همين جهت در حوزه مديريت تعمير و نگهداري، وجود يك الگوريتم و روش مناسب جهت ارزيابي كيفي خطوط ريلي، از اهميت زيادي برخوردار است. روشها و شاخصهاي كيفيت مختلفي در دنيا براي اين منظور وجود دارد. برحسب اين شاخصها و آييننامههاي مختلف، ميتوان كيفيت خطوط را طبقهبندي نمود و مطابق با آن، بودجههاي لازم تخصيص يافته و مديريت تعمير و نگهداري انجام ميپذيرد. در اين پژوهش يك شاخص كيفيت سازهاي براي استفاده در خطوط متروي كشور توسعه داده شده است. روشهاي تعيين كيفيت خط كه در حال حاضر در كشور مورد استفاده قرار ميگيرند، غالبا بر مبناي مشخصات هندسي خط ميباشند. اين در حالي ست كه خرابيهاي سازهاي، اثر بسيار زيادي در فرآيند تعمير و نگهداري دارند. استفاده از روش بازرسي چشمي و تعيين شاخص كيفيت سازهاي براي خط، ميتواند هزينههاي تعمير و نگهداري را تا حد زيادي كاهش دهد. از سوي ديگر درك مهندسين جهت تعمير و تعويض ادوات ريلي، مبتني بر خرابيهاي سازهاي ميباشد. به طور كلي مراحل توسعه شاخص در اين پژوهش شامل تعريف و طبقهبندي خرابيهاي سازهاي حائز اهميت در خطوط مترو، ارائه روش ارزيابي خرابيها و تعيين نحوه امتيازدهي به كيفيت سازهاي خط و اجزاي آن ميباشد. در نهايت به منظور پيادهسازي مدل شاخص توسعهيافته، قسمتي از خط 1 متروي اصفهان به عنوان مطالعه موردي انتخاب و پس از انجام بازديدهاي ميداني جهت برداشت دادههاي خرابي، مقادير شاخص كيفيت سازهاي خط و اجزاي آن محاسبه گرديده است. بر اين اساس اولويت رسيدگي به اجزاي خط تعيين و درجه كيفي خط مشخص شد كه اين امر نشاندهنده ميزان قابليت اطمينان خط و توانايي فعلي آن براي پشتيباني از عمليات بهرهبرداري تعريفشده ميباشد.
شماره ركورد
227735
دانشگاه
دانشگاه اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي خطوط راه آهن
استاد راهنما
محمدعماد مطيعيان نجار