مشاركت اجتماعي و معناي مرگ و زندگي: واكاوي ديدگاه بيماران نيازمند دياليز

كارشناسي ارشد

هدف اصلي اين پژوهش واكاوي ديدگاه بيماران نيازمند همودياليز نسبت به مرگ و زندگي و مشاركت اجتماعي آن¬ها بود. روش انجام اين پژوهش، كيفي و از نوع تحليل مضمون بوده و داده¬هاي پژوهش با استفاده از مصاحبه نيمه ساختار يافته جمع آوري شد. جامعه پژوهش نيز مردان نيازمند همودياليز كه در رده¬هاي سني 18 تا 60 سال قرار دارند در شهرستان مباركه بوده، اين افراد بصورت هدفمند انتخاب شدند. در اين پژوهش با 9 نفر از مردان نيازمند همودياليز براي دستيابي به هدف پژوهش مصاحبه نيمه ساختاريافته انجام گرفت تا زماني كه داده¬ها به اشباع رسيدند. هدف پژوهش اين بود كه ديدگاه بيماران نيازمند دياليز نسبت به مرگ و زندگي و مشاركت اجتماعي آن¬ها مورد واكاوي قرار گيرد كه مصاحبه¬ها نيز در همين راستا انجام گرفت و محتواي آن¬ها در طي سه مرحله كدگذاري شده و در نهايت يك مضمون تحت عنوان درگيرو دار( در گير زندگي و در دار مرگ) بدست آمد كه به ديدگاه آن¬ها درباره معناي مرگ و زندگي پرداخته مي¬شود و نشان مي¬دهد افرادي كه حمايت اجتماعي دريافت كرده بودند از مشاركت اجتماعي بالاتري نيز برخوردار بودند، نظري مثبت نسبت به زندگي داشتند و مرگ را امري غير قابل اجتناب مي¬دانستند و بر اين عقيده بودند تا زماني كه مي¬توان نفس كشيد بايد به زندگي كردن ادامه داد. اين مضمون نيز شامل شش مقوله بوده كه عبارتند از: گمگشته پس از تشخيص، آسان نيست اما چاره¬اي هم نيست، اهميت حمايت اجتماعي، در جريان زندگي، اميد بدون خوشبيني و آخرين پناه. در نهايت اكثر شركت كنندگان با وجود محدوديت¬ها و دشواري¬ها تلاش مي¬كردند در جريان زندگي قرار گيرند و اميد خود را نيز حفظ كنند، در اين ميان حمايت¬ها از سمت خانواده و ديگران نقش بسيار پررنگي داشت.

227791

دانشگاه اصفهان

مشاوره- مشاوره توانبخشي

اعظم نقوي