ويژگي هاي روند متني تفسير قرآن در انتخاب تفسير عيني در بحار الانوار مجلسي دي (بررسي در پرتو نظريه بو گراند)

دكتري

مطالعات متني مدرن يك فعاليت شناختي انسان است كه مبتني بر نشانه هاي زباني، معنايي و اخلاقي است. ارجاعات موجود در متن نيز فرعي از خوانش هاي متعدد را تشكيل مي دهند، اما به دليل وجود روابط به هم پيوسته نهفته در آن، پنهان در پشت صحنه زبان و پيچيدگي هاي شاخه اي آن، ناگفته نماند، اين موضوع آسان يا آسان نيست. عبارت و اهميت اخلاقي آن، بنابراين گيرنده به دنبال چيزي از پيشينه فرهنگي خود است كه ممكن است آن را پر كند. نگاهي به او انداخت. استانداردهاي متني كه توسط رابرت دوبو گراند راه‌اندازي شده است، به همان اندازه كه پيچيده‌تر و پيچيده‌تر بوده‌اند، ريشه‌هاي تاريخي خود را از ميراث زباني و ادبي ما دور ندارند، با هدف ايجاد تفسير و تبيين توسعه‌يافته‌تر از قبلا بود هر متني جنبه خلاقانه خود را دارد، بر اساس خوانشي معاصر كه توصيف رويكرد متني را به من نسبت مي دهد، رويكردي كه هنوز در ابتداي راه است، كه دوبوگران در پي آن بود كه با چارچوبي جامع كه از طريق نحوي به متن مربوط مي شود، چارچوب بندي كند. و پيوندهاي مفهومي و روش ارتباط رسانه اي، تا ساختن ساختار كلي متن، و سپس ثمره آن خوانش متني را به منظور تبيين اشكال توليد متن به منظور بهره مندي از آن، درو كنيد. اين دانش از طريق آنچه نوشته شده است. وبلاگ ها از هر نوع و جنبه اي. معيارهاي متني شامل ابزارها و مكانيسم هايي است كه به وسيله آنها مي توان به خواندن تعبير عيني عالم محمد باقر مجلسي مبني بر «راز شريفش حرمت باد» رسيد و منظور او را فهميد. اين همان چيزي است كه با رويكرد توصيفي و تحليلي مطالعه كرديم. محقق از طريق نظريه دوبوگراند و كاربرد آن در كتاب المختاب از تفسير عيني در بحار الانوار محقق محمد باقر مجلسي (رحمه الله) به نتايج مهمي دست يافت تحليل معيارهاي هفت گانه اي كه تفسير وي در سطح سطحي با سنگفرش (ريخته گري) متمايز شد، در ساختن كلام منسجم و متعادل در مواجهه با آيات قرآني و روايات اهل بيت(ع) مثمر ثمر است. درود بر آنان، به گونه اي كه نياز گيرنده زمان خود به تفسير را برآورده سازد كه از ويژگي هاي اختصار مفيدي برخوردار بود و از مهمترين ابزارهايي است كه در تفسير علامت به كار مي رفت (ارجاع، جايگزيني، حذف، ارتباط با حروف ربط، سازگاري واژگاني) و در ازاي آن تبيين انسجام مفهومي (انسجام) در تفسير عيني ((مانند رابطه كلي و جزئي، عليت، عموميت و خاص بودن، تبيين، بيان و تفسير)) است. معيارهايي كه در آشكار ساختن زيبايي شناسي تفسير و رابطه آن با متن، رفع ابهام از آن، روشن ساختن اهداف آن و پذيرش آن توسط گيرندگان تأثير روشني دارد كه به درك و فهم متن كمك مي كند.

227978

دانشگاه اصفهان

زبان و ادبيات عرب

سميه حسنعليان