عنوان
بررسي ريزساختار، خواص مكانيكي، عبور پذيري و پايداري حرارتي پوشش‌هاي نانوكامپوزيتي بر پايه اپوكسي حاوي عوامل چقرمه كننده پلي‌آميد و نانوذراتگرافن¬اكسيد
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
پوشش‌ها در طيف گسترده‌اي از كاربردها، از پوشش‌هاي كف سالن¬هاي ورزشي گرفته تا پوشش‌هاي مقاوم در برابر خوردگي و عبور ناپذير در صنعت هوافضا استفاده مي‌شوند.پوشش‌ها عمدتاً رزين‌هايگرماسخت هستند كه براي محافظت از بستر موردنظر در برابر عبور پذيري طراحي‌شده‌اند. اپوكسي يك رزين گرماسخت است كه به دليل چگالي اتصال عرضي بالا و عبور پذيري كم، خاصيتانسدادي قابل‌قبولي را ايجاد مي‌كند.در اين پژوهش ازنايلون 66 وگرافن¬اكسيد با هدف بهبود خاصيت انسدادي رزين اپوكسي جهتايجاديك پوشش انسدادي استفاده شد.هدف اصلي استفاده از اين پوشش در بين لايه-هاي الاستومري، جلوگيرياز عبور سوخت از بينلايه‌هايالاستومري پخت شده بر روي مخازن سوخت مي¬باشد.
تأثيرتركيب درصد نايلون66 و گرافن¬اكسيد وآميزهآن‌ها بر خواص انسدادي، چسبندگي، ريزساختار و خواص مكانيكي و پايداري حرارتيپوشش¬هايپايه اپوكسي مورد بررسي قرار گرفت.عبور پذيريو چسبندگي توسط كاپ عبور پذيري و آزمون Seam adhesion مطالعه گرديد.بررسي خواص مكانيكي(نمونه¬هايبا بهترين خواص انسدادي)، نمونه¬هاي دمبلي با آزمون كشش(Tensile) انجام شد.بررسي پايداري حرارتي و پيوندهاي تشكيل‌شده در هنگام واكنش پخت نمونه¬هاي با بهترين خواصانسدادي به كمك آزمون‌هايگرماوزن‌سنجي(TGA) انجام شد.همچنين به‌منظور بررسي پراكندگي عوامل چقرمه كننده نايلون 66 و نانوذرات گرافن¬اكسيد در زمينهپوشش، سطوح شكست نمونه¬هاي آزمون كشش با استفاده از آزمون ميكروسكوپ الكتروني روبشي گسيل ميداني(FESEM) بررسي شد.
بر اساس نتايج بدست آمده،عبور ناپذيري با افزودن 7 Phrنايلون 66 و 5/0 Phrگرافن-اكسيد در نمونه اپوكسي/نايلون 66، اپوكسي/گرافن¬اكسيد و نمونه سه‌تايي نسبت به اپوكسي خالص به ترتيب 67/91، 33/83 و 33/83 بهبود و همچنين، چسبندگي به زير لايه لاستيكي نسبت به رزين اپوكسي خالص به ترتيب 81/42، 10 و 5 درصد افزايش يافت.نتايج آزمون كشش نشان داد كهاستحكام كششي و مدول در نمونه اپوكسي/نايلون 66 به ترتيب 96/86، 54/23 درصد و در نمونه اپوكسي/گرافن¬اكسيد به ترتيب 300، 52/105 درصد نسبت به اپوكسي خالص بهبود يافت.
در تركيب سه‌تايي، اثر هم‌افزايي ناشي از افزودن نايلون 66 و گرافن¬اكسيد در سامانه بدست آمد و نمونه سه‌تاييدر دماي شروع تخريب، دماي بيشينه تخريب و ميزان زغال باقي¬مانده نسبت به نمونه اپوكسي خالص به ترتيب 92/18، 1.05 و3/43 درصد بهبود پيدا كرد.
شماره ركورد
228394
دانشگاه
دانشگاه اصفهان
استاد مشاور
اميرحسين نوارچيان
رشته تحصيلي
مهندسي پليمر- فراورش
استاد راهنما
اميد معيني جزني , علي قريه