عنوان
بررسي نسبت ريه به قلب و پاسخ ضربان قلب به دي پيريدامول در اسكن پرفيوژن ميوكارد با سستاميبي و ارتباط آنها با عوامل خطر بيماري كرونر قلب و يافته هاي اسكن
نويسنده اصلي
اخوان، كيا
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: امروزه بررسي پرفيوژن و عملكرد عضله قلب با استفاده از روش تصويربرداري پرفيوژن ميوكارد، نقش
مهمي در تشخيص بيماريهاي ايسكميك ميوكارد دارد. در كنار معيارهاي اصلي تشخيصي در اسكن MPI
،افزايش نسبت ريه به قلب و عدم افزايش ضربان قلب بدنبال تزريق ديپيريدامول مي توانند نشانه هايي از
بيماري ايسكميك قلبي باشند.. اين مطالعه، با هدف بررسي نسبت ريه به قلب و پاسخ ضربان قلب به دي
پيريدامول در اسكن پرفيوژن ميوكارد با سستاميبي و ارتباط آنها با عوامل خطر بيماري كرونر قلب و يافته
هاي اسكن طراحي شده است.
مواد و روش ها: اين مطالعه به شيوه مطالعه توصيفي تحليلي بر روي 354 بيمار )132 نفر اسكن غير
طبيعي و 222نفر اسكن طبيعي( كه توسط متخصص قلب جهت انجام اسكن پرفيوژن ميوكارد ارجاع داده
شده، انجام شد. جهت جمع آوري داده ها از پرونده بيماران در مركز پزشكي هسته اي بيمارستان كوثر سنندج
كه براي اسكن قلب مراجعه كرده اند، استفاده شد. اطالعات بيماران از نظر سن، جنس، بيماري زمينه اي،
ريسك فاكتورهاي مربوط به بيماريهاي قلبي از طريق تكميل برسشنامه و فاكتورهاي اسكن برفيوژن ميوكارد
استخراج گرديد. در مرحله بعد اسكن بيماران بطور جداگانه مورد تحليل قرار گرفت و نتايح اسكن اين بيماران
با ساير بيماران در بازه مشابه زماني مقايسه شد صرفا بيماراني وارد مطالعه شدند كه تفسير اسكن انها توسط
يك نفر گزارشگر )متخصص پزشكي هسته اي( تفسير شده است تا باياس احتمالي ريپورتر نتايج را دچار تغيير
نكند. بعد از جمع آوري داده ها، اطالعات با استفاده از شاخص هاي مركزي و پراكندگي و آزمون هاي آماري
كروسكال واليس، تجزيه و تحليل شد و 0.05<p معني دار در نظر گرفته شد.
نتايج: در اين مطالعه 354 بيمار مراجعه كننده به بخش پزشكي هسته اي بيمارستان كوثر مورد بررسي
قرار رفته كه 132 نفر )%37.3( از بيماران داراي اسكن غير طبيعي و 222 نفر )%62.7( داراي اسكن طبيعي
بوده اند. از لحاظ جنسيتي 98 نفر )%27.7( از بيماران مرد و 256 نفر )%72.3( زن بوده اند. از عوامل خطر
بيماري عروق كرونر در اين بيماران، بيماري زمينه اي ديابت با 108 نفر )%30.5( فراواني و بيماري فشارخون
باال 227 نفر)%64.1( و چربي خون باال 111 نفر )%31.4( بوده است. نتايج تحليلي اين مطالعه نشان مي دهد
كه بين عوامل خطر بيماري هاي قلبي مثل فشارخون و ديابت و چربي خون باال در بين افراد با اسكن پرفيوژن
ميوكارد طبيعي و غيرطبيعي تفاوت معني دار آماري وجود ندارد. بين نسبت ريه به قلب )LHR )در بين
بيماران با اسكن طبيعي و اسكن غير طبيعي تفاوت معني دار آماري وجود دارد. همچنين بين پاسخ ضربان
م
قلب به دبپيريدامول در بين بيماران دو گروه تفاوت معني دار وجود داشته است. بعد از دريافت دبپيريدامول
در اسكن غيرطبيعي 96.8=HR و در اسكن طبيعي 101=HR بوده كه 5 عدد با هم اختالف داشته اند.
نتيجه گيري: اسكن پرفيوژن ميوكارد هسته اي ابزارهاي غيرتهاجمي موثر و دقيقي هستند كه هم در
تشخيص و هم در طبقه بندي خطر مفيد هستند و تصميمات درماني در بيماران مبتال به بيماري كرونر قلب
CAD را ارائه مي دهند. به نظر مي رسد LHR و پاسخ ضربان قلب به دبپيريدامول نيز از ديگر معيارهاي
كمكي در تشخيص بيماري كرونر در بيماران مشكوك به CAD باشند.
واژگان كليدي: اسكن پرفيوژن ميوكارد؛ بيماري كرونر قلبي؛ نسبت ريه به قلب ؛ پاسخ ضربان قلب به
ديپيريدامول
شماره ركورد
229656
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
سيامك درخشان، بهار موسس غفاري