بررسي فراواني عوامل خطر ابتلا و مرگ ومير در نوزادان دير-زودرس سالم بيمارستان بعثت سنندج در سال 1401

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: تولد نوزادان نارس از موارد مهم تعيين سطح سلامت و بهداشت جامعه است؛ زيرا عوارض ناشي از آن هزينه هاي بسياري بر اين خانواده ها و در نتيجه سيستم بهداشتي جامعه تحميل مي كند. با توجه به مرگ و مير بالاي نوزادان نارس, اين امر تاثير بسزايي بر خانواده ي آنها دارد. اين مطالعه با هدف بررسي فراواني عوامل خطر ابتلا و مرگ ومير در نوزادان دير-زودرس سالم بيمارستان بعثت سنندج در سال 1401 انجام شده است. مواد روش ها: اين مطالعه به‌صورت مقطعي و از نوع توصيفي تحليلي انجام شد و اطلاعات اين پژوهش از طريق بررسي پرونده تمام نوزادان دير-زودرس سالم بيمارستان بعثت سنندج در سال 1401 با حجم نمونه 219 نفر در بيمارستان بعثت سنندج تهيه‌شده و جمع‌آوري گرديد. جهت جمع آوري اطلاعات از پرونده نوزادان شامل ويژگي هاي دموگرافيك نوزاد (جنس، وزن تولد، ماچوريتي، ترتيب حاملگي و طول اقامت اوليه نوزاد) و سوابق پزشكي مادر شامل ويژگي هاي دموگرافيك مادر (سن، نژاد، گروه خون و ارهاش و سابقه مصرف دارو در بارداري، مصرف اكسي توسين در زايمان، پارگي كيسه آب مادر از پرونده نوزادان و نيز پيامد نهايي شامل مرگ يا بهبود و ترخيص از بيمارستان مورد بررسي قرار گرفت اطلاعات پس از تكميل وارد نرم افزار SPSS نسخه 24 شد و با استفاده از آزمون هاي آماري تجزيه و تحليل شد. سطح معني داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: يافته‌هاي دموگرافيك اين مطالعه نشان داد كه بيشتر نوزادان 147 نفر (67.2%) ترخيص و 7 نفر (3.2%) آنها فوت شده و 105 نفر (47.9%) از نوزادان پسر و 114 نفر (52.1%) دختر بوده و بيشتر نوزادان (38.3%) داراي گروه خوني Oبا Rh مثبت داشته اند. بيشتر نوزادان 104 نفر (47.5%) از شير مادر تغذيه مي شده اند. بيشتر نوزادان با فراواني 137 نفر (62.5%) در بارداري اول بدنيا آمده اند. 166 نفر (75.8%) مادران سابقه مصرف دارو، 219 نفر (100%) مصرف اكسين توسين، 71 نفر (32.4%) پارگي كيسه آب داشته اند. بيشتر نوزادان 158 نفر (72.2%) به روش سزارين و 61 نفر (27.8%) به روش زايمان طبيعي بدنيا آمده بودند. نتايج تحليلي نشان داد كه بين وضعيت نوزاد پس از تولد (پيامد نهايي) با ويژگي هاي دموگرافيك مادر و نوزادان موردمطالعه ارتباط معني‌دار آمار وجود نداشته و تنها بين وضعيت نوزاد پس از تولد (پيامد نهايي) با نوع تغذيه نوزاد ارتباط معني دار وجود داشه است (P<0.0001). نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد بيشترين موارد مرگ ومير نوزادان در پسران و با زايمان سزارين بود. اگرچه سطح تحصيلات مادر، مصرف دارو در دورن بارداري، پارگي كيسه آب با پيامد نهايي نوزادان نارس ارتباط معني دار نداشته اما ميزان مرگ و مير در مادران با سواد پايين و مادراني كه دارو مصرف مي كرده بيشتر بوده است و مصرف شير مادر نقش مستقيمي بر ميزان ترخيص بيماران داشته است و بنابراين پيشنهاد مي شود مادران در دوران بارداري تحت مراقبت هاي بيشتري قرار گيرند و شرايط مناسب در حين زايمان، همچنين ايجاد امكانات كافي براي نگهداري نوزادان ميتواند دركاهش ميزان مرگ ومير دوران نوزادي مؤثر باشد. كلمات كليدي: عوامل خطر؛ مرگ ومير؛ نوزادان دير-زودرس سالم

229672

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

سيروس همت پور