عنوان
تأثير گردشگري روستايي بر توسعه پايدار روستايي شهرستان كيار
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
تحقيق در مورد تأثير گردشگري روستايي بر توسعه پايدار روستايي نقشي حياتي در هدايت توسعه گردشگري، ترويج شيوههاي مسئولانه، و حصول اطمينان از اينكه گردشگري به رفاه جوامع محلي و محيطزيست كمك ميكند، ايفا ميكند. از اينرو، تحقيق حاضر از چارچوب SWOT (نقاط قوت، ضعف، فرصتها و تهديدها) براي تحليل تاثير گردشگري روستايي بر توسعه پايدار روستايي شهرستان كيار استفاده كرده است. جامعه آماري تحقيق 2945 نفر از سكنه روستاي دزك بودند كه جمعآوري دادههاي كمّي از 384 نفر گردشگران، ساكنان محلي، مشاغل گردشگري و مقامات دولتي صورت پذيرفت. دادههاي ثانويه نيز از مطالعات، گزارشها و پايگاههاي اطلاعاتي موجود مرتبط با گردشگري روستايي و توسعه پايدار به دست آمد. يافتههاي ما نشان ميدهد كه گردشگري روستايي داراي پتانسيل بسيار زيادي براي افزايش رونق اقتصادي، نشاط فرهنگي و پايداري زيست محيطي منطقه است. با اين حال، چالشهايي مانند فقدان زيرساخت، تلاشهاي ناكافي بازاريابي، و پتانسيل براي بهره برداري بيش از حد از منابع طبيعي بايد مورد توجه قرار گيرد تا از يك رويكرد واقعا پايدار براي توسعه گردشگري روستايي اطمينان حاصل شود. تحليل عوامل داخلي و خارجي نشان داد كه اتخاذ راهبردهاي حداقل-حداقل (WT) براي كاهش يا غلبه بر ضعفهاي داخلي و تهديدهاي خارجي، بهترين راه براي دستيابي به اهداف يا نتايج مطلوب است. براي اولويتبندي گزينههاي استراتژيك، يك ماتريس QSPM ايجاد شد كه جذابيت هر فرصت و تهديد را بر اساس مقياس 1 تا 5 ارزيابي كرد. سپس، رتبه جذابيت هر عامل را در وزن آن ضرب شده تا امتياز وزني آن عامل به دست آمد. اين استراتژي در كل حاكي از اين است كه با سرمايهگذاري در زيرساخت ها، امكانات رفاهي و بازاريابي، جوامع روستايي ميتوانند گردشگران را جذب كنند، شغل ايجاد كنند و ميراث طبيعي و فرهنگي خود را حفظ نمايند. در پايان نيز توصيههاي مبتني بر شواهد را براي ترويج شيوههاي گردشگري پايدار و ايجاد تعادل در رشد اقتصادي، حفاظت از محيط زيست و حفظ فرهنگي ارائه شد.
شماره ركورد
230167
دانشگاه
دانشگاه اصفهان
رشته تحصيلي
جغرافيا و برنامه ريزي روستايي- مديريت توسعه پايدار روستايي
استاد راهنما
احمد تقديسي